Abel Tasman National Park

Vandaag wilden wij Blenheim weer verlaten. Genoeg geweest op 1 plek, alhoewel wij natuurlijk niet de hele tijd hier geweest zijn en makkelijk nog een week hadden kunnen blijven omdat wij het zo naar onze zin hadden gehad. Na het wakker worden opgestaan, ontbeten, de boel bijelkaar gepakt en toch maar vertrokken.

Aangezien de route naar Motueka niet heel lang zou zijn leek het mij leuk om via Picton de Scenic route door een gedeelte van de Sounds te doen. Geen verkeerde inschatting maar het heeft behoorlijk wat tijd extSplit Apple Rockra gekost.

Na wat mooie foto’s van en in de sounds, een stop in Havelock en een scenic wandeling over de Pelorus bridge komen wij uiteindelijk om 13:45 aan in Motueka waar wij besluiten de i-site meteen in te duiken want aan de hand van alle folders over een kayak tour weten wij het niet meer. Gelukkig wordt tijdens dit bezoek duidelijk dat Martin graag naar de seal colony wil en dat daar maar weinig touroperators voor bevoegd zijn. Eerst maar even accommodatie regelen, gelukkig zo gevonden met heerlijke tuin, en toen maar zelf naar de Sea Kayakking Company gereden om de tour van morgen te boeken. Wij vonden het allebei achterlijk veel geld voor een kayak uitje maar besloten het toch maar te doen.

Vanuit hier meteen even naar liquorland gelopen, wij hebben in Blenheim per ongeluk een fles gekocht met 11% alcohol; geen wonder dat ie zo goedkoop was; en toen doorgereden naar Split Apple Rock; het symbool van het Abel Tasman National Park. Wij hadden eerst een Kayak toch uitgezocht die daar langs zou gaan maar deed de door ons geboekte niet in combinatie met Tonga Island waar de zeehonden zijn dus nu maar met auto erheen en een stukje wandelen. Wij vonden de route erheen eigenlijk veel te lang (echte bergweg) maar uiteindelijk het strand waar de steen zich bevond meer dan de moeite waard. De route terug was ook vele malen korter dan erheen (maar dat was puur psychisch).

Terug in Motueka een stop gemaakt bij de New World want de eigenaar van de lodge had ons verteld dat er een BBQ ter beschikking stond en dus maar besloten weer zelf even iets te bakken. Zit nu nog even heerlijk in de giga tuin de laatste zonnestralen op te vangen terwijl er eigenlijk een te koude wind waait, mag de pret niet drukken. Gaan zeker ook zo dan lekker eten want Martin z’n bbq-kunsten heb ik al mogen ervaren.

15/12

Redelijk op tijd opgestaan want wij moesten ons om 7:45 melden bij de sea kayakking company die ongeveer 10 minuten rijden van ons hotel verwijderd is. Na een douche en een lekker ontbijtje zijn wij op weg. De zon scheen heerlijk maar het was welSeakayak fris.

Heel erg op tijd meldden wij ons bij de company waar al twee Engelsen zitten die ook bij ons in de groep zijn ingedeeld. Veel te lang moeten wij op de rest van de troepen wachten maar vertrekken dan uiteindelijk om 8:30 naar Marahau met de bus. Hier stappen wij, nadat alle meiden in de groep nog een windjack hebben gekregen (het is koud!), op de watertaxi die op dit moment nog op het droge staat. Best vreemd om op een droogstaande boot te stappen. Eenmaal op onze plek wordt de taxi het water ingereden en gaan wij op weg naar Onetahuti beach maar niet zonder dat ik eerst nog 3 dolfijnen weet te spotten waar de taxi dan ook meteen in volle vaart achteraan gaat. De laatste dolfijn vind het wel leuk en zwemt een stuk in de golfslag van de boot mee. Super.

Eenmaal op Onetahuti Beach ligen de kayaks klaar. Helaas is het nog niet veel warmer geworden. Hopelijk wordt dat beter. Ook omdat wij op en ander stuk op het strand beginnen is er eigenlijk geen plasgelegenheid en moeten wij improviseren. Heerlijk met alle prikkelstruiken ervoor maar wie moet die moet.

Na een veiligheidsinstructie zijn wij dan eindelijk in het water op weg naar Tonga Island waar een zeehonden kolonie zijn jongen heeft en waar wij als een van de weinige echt naartoe mogen varen. Erg leuk. Eenmaal om het eiland moeten wij even elkaars kayaks vasthouden en worden wij getrakteerd op lollypop cake. Best lekker maar mierzoet en van mij hoeft dit eigenlijk nog even niet. Wil verder!

Na het intermezzo gaan wij verder op weg naar Bark Bay waar wij na nog een uur kayakken aankomen. Een van onze metgezellen zou zijn vriendin hier ontmoeten. Wat uiteindelijk nog wat voeten in aarde had en onze pauze niet echt goed heeft gedaan. Als het uiteindelijk allemaal goed komt gaan wij om 13:30 verder naar Pinnacle Island. Het weer is in de tussentijd behoorlijk omgekeerd; stevige wind is op komen zetten met bijbehorende golven. Beloofd een spannend vaartochtje te worden.

Eenmaal bij Pinnacle Island hebben wij toch wel golven van zo’n 1,5 meter hoog. Wat ik niet verwacht had maar dacht…eindelijk een beetje spanning!!! Als wij zin hebben kunnen wij met de kayaks gaan zeilen en daar voelen wij allemaal wel wat voor. Met z’n vieren naast elkaar houden de voorste een zeil vast en maken de achterste aan de buitenkant het zeil vast aan een roeispaan die ze vervolgens in de lucht hijsen. Gaat als de brandweer alhoewel dat zeil vasthouden behoorlijk zwaar is. Vind het leuk. Binnen no time zijn wij in Anchorage Bay, ons eindpunt voor vandaag waar het net na onze aankomst behoorlijk begint te regenen. Sommigen blijven hier overnachten op een houseboat of tent maar zie dat ze allemaal hun twijfels hebben met het weer dat op komst is. De mensen die mee terug gaan naar Marahau schuilen tijdelijk in een hut en wij beseffen ons dat wij blij zijn dat wij lekker naar ons warmeSeakayak sailing motelletje gaan!

Helaas moeten wij best lang wachten op de watertaxi terug en als wij staan te vernikkelen op het strand spelen wij een spelletje zodat wij toch wat warmer worden. Hett dood de tijd en ik wordt er inderdaad wat warmer van.

Als eenmaal de taxi er is brengen wij alle zooi aan boord en hopen een beetje droog te zitten, alhoewel, maakt het nog uit? Het weer is eigenlijk alleen maar slechter geworden en de taxi springt over golven van zo’n 2,5 meter. Enerverend ritje.

Eenmaal bij het strand blijkt het onwijs eb te zijn en worden wij met tractor uit het water gereden. Ook weer een aparte ervaring. Eenmaal alles uit de boot kunnen wij direct naar de wachtende bus maar helaas moeten wij daarin wachten, tot ….rara….weer die jongen met z’n vriendin. Als ook zij eindelijk aan boord zijn, maken wij onze weg naar Motueka waar wij in een sprint de NW nog even induiken zodat wij zo meteen nergens meer heen hoeven.

Wij zijn amper het motel binnen en wij staan al onder een hete douche en genieten daarna van de warmte die het kacheltje afgeeft en een heerlijke hamburger die Martin toch nog op de bbq heeft kunnen maken. Genieten!

Met een volle maag vallen wij een halve film later in slaap.

16/12

Wij twijfelen een beetje wat wij moeten doen. Er is in de westkust slecht weer op komst maar wij kunnen nog een droge Gletsjerexcursie doen als wij vandaag een behoorlijke afstand afleggen maar wij kunnen ook nog een dag in Motueka blijven en dan naar de Golden Bay of een dagje strand doen. Onze meningen zijn verdeeld en uiteindelijk rijden wij dan toch maar naar Westport want ze zeggen dat het daar mooi weer is.

Feiten:
  • Plaats: Motueka
  • Route: Blenheim – Picton – Scenic Route Haverlock – Nelson – Motueka – Split Apple Rock - Motueka
  • Hotel: Equestrian Lodge Motel
  • URL: http://www.equestrianlodge.co.nz/
  • Do’s:
      • Het Abel Tasman National Park
      • Zee Kayak Tour
      • Het symbool van het park: Split Apple Rock
  • Don’ts:
      • Vergeet ook hier niet een warme trui in te pakken

Kaikoura

Punakaiki