San Carlos de Bariloche

Hier pikken wij nog een paar mensen op waarna we een bus bingo spelen voor een fles wijn. Grappig. Nooit meegemaakt. Ik moest er nog een voor bingo maar iemand was me dus net voor. Dan rijden wij door Puyehue en dan zijn wij al snel bij de Chileense kant van de grens met Argentinie. Het gaat niet heel erg vlot maar de buschauffeurs houden alles onder controle waardoor er toch enigszins wat tempo in zit. Wij wisselen hier ook maar onze laatste Chileense Pesos, hebben wij zo meteen niets meer aan.Grensovergang

Na zo'n 20 minuten mooie rit door het NP komen wij aan bij de Argentijnse grens. Waar in Chile alles redelijk modern verliep is het aan de Argentijnse kant toch wat meer behelpen. Knappe dames zitten er echter wel. We moeten lang wachten omdat de hele bus geÔnspecteerd moet worden. Helaas moeten wij op een tochtig plekje wachten waardoor het gevoel heerst dat we er wel heel lang moeten wachten. Waar je in Chile door dorpjes en leuke afwisseling heen rijdt, vallen de ogen aan de Argentijnse kant snel dicht. Niks te zien. Gelukkig heb ik mijn ogen bij Villa de la Angostura wel open. Wat een liefelijk dorp. Kan me goed voorstellen dat de koninklijke familie hier graag op vakantie komt. En dan komt toch enigszins de afwisseling bij het Lago Nahuel Huapi waar Bariloche aan ligt. Mooie omgeving! Eenmaal in Bariloche hebben wij snel een taxi te pakken (dankzij de gewisselde pesos) om ons naar ons Hotel Panamericano te brengen. De lobby is groots de kamer daarentegen is echt klein maar we hebben wel uitzicht op het meer. Toen wij incheckten vroeg ik de receptionist nog of wij een kamer met uitzicht konden krijgen toen zei hij ja, voor 40$ per avond extra. Wat is dit dan? Wat dat betreft prima maar wel vreemd hoe deze kamer is ingedeeld. Wij gaan eerst maar Bariloche in. Het is weliswaar 5 uur (wij zijn vanochtend om 8 uur met de bus vertrokken) maar willen even de bus benen eraf lopen. Wij lopen een beetje rond en proberen het onmogelijke te doen: Pinnen. Wat is dat met ArgentiniŽ en pinnen. Toeristen zouden hiervoor gewaarschuwd moeten worden. Pinautomaten zijn vaak gewoon leeg, geven niet het geld waar je om vraagt omdat de wisselkoers gewijzigd is of weet ik veel wat voor andere reden ze hebben. Hoe dan ook vandaag lukt het niet. Gelukkig hebben wij nog wat over. We lopen wat verder en merken snel dat alle vooroordelen van Bariloche wel waar zijn maar niet zo overdreven als je denkt. De huizenbouw hebben ze rond het centrale plein Zwitsers gemaakt, er is veel chocolade en ja je kunt er met een Sint Bernhard op de foto. Voor de rest vind ik het meevallen met die gelijkenis. Wij laten het nu ook allemaal een beetje aan ons voorbij gaan want ik heb sinds gisterochtend weinig op en dus besluiten wij ook vanwege de drukte naar een supermarkt te lopen nadat wij bij de touristinfo de weg hebben gevraagd. Als de keuze er tegenvalt lopen wij naar de rand van het dorp om naar de carrefour te gaan hopende op meer aanbod. Helaas. Dit is niet de carrefour zoals wij hem kennen. Keuze is niet meer dan wat wij in de vorige supermarkt hadden. Wij nemen wat cola, water en wat knabbels mee die wij gretig met het uitzicht op ons meer op de kamer verorberen. Vanwege de wind is het redelijk afgekoeld. Na de knabbel, een niet geslaagde douche (wat nou 5 sterren? er komt amper water uit de kraan) gaan we naar de buren voor een maaltijd. Laat die steak maar komen. Restaurant van eerste keuze zit al vol dus maar aan de andere kant van het hotel naar een moderne tent. Open keuken met bbq stijl. Helemaal goed. Eten onze eerste heerlijke steak en drinken onze eerste Malbec. Heerlijk! Dat merk je aan de prijzen ook. ArgentiniŽ is niet goedkoop! Maar we hebben lekker gegeten dus verder. We gaan naar bed.

25 Februari

Uitzicht vanaf de kamer 's Avonds begin ik me niet lekker te voelen en 's ochtends is dat eigenlijk alleen maar erger geworden. Kort gezegd het komt er aan alle kanten uit en ik wil alleen maar slapen. Wil me niet laten kennen dus ga mee naar het ontbijt. De blik op eten maakt me al misselijk en ik eet niks. Besluit dat ik even een uurtje naar bed wil en hoop dat het dan wel weer beter gaat. Na een uur voel ik me eigenlijk nog niet beter maar wil toch mee naar buiten. Dat is geen succes. In de 100meter dat wij gelopen hebben ben ik 3 hotels binnen gegaan en besluit maar weer terug te gaan. Ik ga naar bed en laat Mart in zijn eentje de stad verkennen. Ik slaap en ren naar het toilet. Als Mart terug is kan ik nog net mijn ogen opendoen en slaap dan weer. Hij gaat even zwemmen in het zwembad van het hotel Ik slaap. Hij gaat eten, ik slaap. Spannende dag. Het is niet anders.

26 Februari

Om 8 uur heb ik een taxi geregeld voor onze vlucht naar El Calafate. Op tijd zijn wij op het vliegveld. Het gaat niet top. Ben zo slap als een vaatdoek maar ik ga die vlucht wel redden. Het prachtige uitzicht heeft zeker geholpen.

Feiten:

Puerto Montt

El Calafate