Bogotá

31 Augustus 2012

Daar gaan we dan. Op naar onze volgende bestemming: mijn geboorteland. Spannend! Onze vlucht naar Atlanta vertrekt om 10 uur en omdat wij met Delta vliegen moeten we er weer drie uur van te voren zijn. Eigenlijk nooit een probleem als je lekker op vakantie gaat. Vlucht zit weer stampend vol en wij zitten helemaal achterin gepropt als een sardientje. Scheelt dat ik hartstikke moe ben en gelukkig een groot gedeelte van de vlucht mijn ogen dicht heb. Customs in Atlanta gaat zoals gewoonlijk niet echt vlot maar tegen de verwachting in hoeven wij onze bagage niet op te halen en kunnen we meteen aansluiten voor de volgende customs. Wij hebben even de tijd en aangezien Martin nog steeds een priority pas heeft kunnen wij even de lounge in waar wij eigenlijk hopen een dikke baco te scoren maar dat werkt hier anders. Nou ja, wij drinken wat en knabbelen wat op de worteltjes en dan is het weer tijd om de tram te pakken naar de andere gate. Helaas zien wij hier pas dat onze vlucht naar Bogota vertraagd is. Een uur later als verwacht vertrekken wij naar Colombia. Wederom zit de vlucht tjokvol maar door de nu al opkomende jetlag presteren wij het allebei een groot gedeelte van de 5 uur durende vlucht Straatbeeld. Let op de daken!een oog dicht te doen. En dan touchdown: Bienvenido a Colombia!

In tegenstelling tot de VS gaat customs in Bogota als een ge-oliede machine met als consequentie dat wij veel te lang staan te wachten op onze bagage. Als wij die hebben dan zien wij helaas onze ride niet staan maar als die zich na 20 minuten ook aandient kunnen wij op weg naar ons onderkomen voor de komende 3 nachten in La Candelaria. Tegen de tijd dat wij in het hotel aankomen zijn wij 26 uur onderweg en redelijk stuk maar drinken toch even in de frisse buitenlucht onze eerste ron coca om de vakantie in te luiden.

1 September

Wat hebben wij het koud gehad de hele avond! Dat kwam inderdaad mede door de moeheid maar ook door het feit dat Bogota op 2600m hoogte ligt en het dus een stuk kouder is.

Wij zijn redelijk op tijd wakker, door het tijdsverschil, en gaan maar meteen voor ons eerste ontbijtje waar wij meteen geïntroduceerd worden aan de arepa. Een maiskoek die je door de ergste hongerwinter heen zou helpen. Niet helemaal ons ding maar ach. Naast ons zit een wat ouder stel uit Nieuw Zeeland die met vrachtschip naar Panama zijn gereisd. Boeiend verhaal. Om 9 uur komt onze gids, Hernan, voor een stadstour. Omdat in Bogota het weer binnen 5 minuten kan omslaan en het nu redelijk weer is, gaan we als eerste naar de Cerro de StraatbeeldMonserate; een berg waarvandaan je een uitzicht hebt over een groot deel van Bogota. Er zijn verschillende manieren om de berg op te komen maar wij nemen de cablecar die er al sinds 1928 ligt. Martin ontdekt meteen dat als de kabels het zouden begeven er geen stoppen meer aan de tram is dus de rit naar boven is voor mij vooral relaxed, not. Eenmaal boven merken wij dat wij een stuk hoger zitten (3200m). Het is hier vreselijk koud en er blaast een behoorlijke wind. Wij proberen ons niet aan te stellen maar brr het is koud. Het uitzicht over de stad is wel erg bijzonder. Wat een enorme stad is dit. Als wij na het uitzicht bij een boom naar de aparte bloemen staan te kijken zegt de gids dat die boom bekend staat als la Borrachera. De vruchten die aan de boom groeien worden als stimulerende middelen gebruikt maar de geur die ervan afkomt blijkt zo sterk te zijn dat je gaat hallucineren als je er een tijdje onder zit. Nee, wij hebben geen zin in een experiment. Wij lopen even rond en bij de souvenirwinkeltjes drinken wij een cocathee. Niet alleen om de strijd aan te gaan tegen de hoogte maar voor mij vooral tegen de kou. Als wij het hier gezien hebben, pakken wij de tram weer terug naar de stad en lopen wij naar het Goudmuseum dat wij ook bezoeken. Bij een bezoek aan Bogotá is dit toch wel een must. Indrukwekkend wat ze allemaal gevonden hebben en hoe compleet hun collectie is. Onder de indruk zijn wij ook van de enorme kluisdeuren waarmee ze de pronkstukken beschermen. Wow, wat een kanjers. Daarna eten wij ons eerste Ajiaco (typisch gerecht voor Bogotá dat bestaat uit kippen/aardappelsoep met een stuk mais, avocado en Binnenpleintje hotelkappertjes). Lekker maar vooral veel en zeer maagvullend. Wel weer goed tegen de kou die na de Cerro redelijk op onze botten zit. Daarna gaan wij nog naar Plaza Bolivar, ik denk het meest levendige plein van Bogotá, en het Botero museum. Botero heeft zijn schilderijen aan het museum geschonken met de voorbode dat daarmee de entree gratis zou zijn. Leuk om even doorheen te lopen. Het museum zit in dezelfde straat als ons hotel waar wij dan om 3 uur weer terug zijn. Wij willen even naar een supermarkt want we weten niet of wij daar morgen tijd voor hebben en wij willen nog even wat dingetjes kopen voor de dagen erna. Daarnaast is het altijd leuk om even te kijken wat er allemaal te koop is. Na de supermarkt gaan wij lekker op onze patio zitten waar twee Zwitsers zitten die ook gisteren zijn aangekomen. Wij wisselen wat info uit en als het dan echt te koud wordt verplaatsen wij ons naar het restaurant waar de kachel lekker aan staat. Dit restaurant moet onwijs goed zijn en omdat het al later is en het je wordt afgeraden om na 9:00 over straat te lopen, is de keus vrij simpel. Eten is inderdaad Zoutkathedraalheerlijk!

2 September

Vanochtend worden wij om 9 uur opgehaald om naar Zipaquirá te gaan. Dit is een plaatsje op ruim 1 uur rijden van Bogota (Bogota uitrijden duurt al ongeveer 45 min., de stad is zo groot) waar een enorm grote ondergrondse zoutkerk is. Als wij in Zipaquirá aankomen zien wij allemaal typische restaurants waar a la Llanero stukken vlees op een spies rond brandend houtskool gezet worden. Dat wil ik na de kerk wel even van dichtbij bekijken.

Bij de kerk begint eigenlijk net op het moment dat wij aankomen een tour waar wij meteen bij kunnen aansluiten. Wij wisten dat de kerk groot zou zijn maar dit overtreft echt alle verwachtingen. Weet niet of ik het mooi vind maar indrukwekkend is het zeker. Na de tour, lichtshow en film zijn we wel weer rijp om wat daglicht te zien en gaan wij terug naar de uitgang waarna wij nog even door Zipaquirá rijden. Eigenlijk had ik er wel even doorheen willen lopen. Komt erg gemoedelijk over maar wij krijgen van de chauffeuse het idee dat In de mijnhet niet echt met haar plan overeenkomt. Ik weet ook eigenlijk niet wat bij deze tour inbegrepen is dus laten wij het er maar bij. Ze rijdt op de terugweg nog wel door een dorpje dat zo ongeveer leeft van de wolindustrie en waar net de trein gestopt is met een mega locomotief. Wel even leuk. Terug in Bogota rijden wij nog door het parque nacional de Bogota, gaan wij even pinnen en gaan wij weer lekker op “ons” patio’tje zitten waar de Zwitsers ook net weer zijn geïnstalleerd. Zij wisten gisteren niet wat ze vandaag moesten doen en toen ik hun over Zipaquirá had verteld zijn ze daar vandaag ook naar toe gegaan. Ze waren helemaal blij dat ik hun dat had voorgesteld en of ik het erg zou vinden om telefonisch de reservering te doen voor hun volgende hotel. Geen probleem en er was plaats. Daarna nog een tijdje zitten babbelen en omdat het toen wederom redelijk laat was en het eten gisteren echt top was maar weer besloten om in het hotel te blijven eten. Daarna nog even de tas gepakt voor het avontuur dat morgen begint.

3 September

Vandaag beginnen we aan een waar avontuur. We gaan naar de rivier met vijf kleuren alias the river that escaped from heaven dat diep in de Sierra de la Macarena ligt: Caño Cristales. Wij worden om half zeven opgehaald bij het hotel waar we ook onze reisgenoot zullen ontmoeten. Ruim voor tijd staat de chauffeur al voor onze deur en Ayse staat ook om de afgesproken tijd bij ons hotel. Op naar Villavicencio.

> > Caño Cristales

21 September

Op tijd boarden wij en vertrekken wij waardoor wij ook op tijd in Bogota zijn waar Cero al op ons staat te wachten. Binnen no time komen wij thuis in Abadia. Heerlijk om hier weer te zijn ondanks de temperatuur. Wij gooien de spullen neer en lopen eerst even naar de supermarkt voor water en voor wat lekkers. Gaan heerlijk op ons binnenplaatsje zitten en praten wat met een van de andere gasten. Tegen etenstijd lopen wij naar het restaurant want wij hebben wel zin in een heerlijk stuk vlees waar wij dan ook heerlijk van genieten. Paloquemaio

22 September

Wij hebben de hele dag nog voordat wij vanavond om 19:00 weer opgehaald worden voor onze vlucht naar New York. Weten eerst niet zo goed wat wij willen gaan doen. Het is verrekte koud in Bogota dus besluiten wij na veel te lang in bed te zijn gebleven naar een shopping mall te gaan nadat wij ons toch nog via mail hebben opgegeven voor de free of charge stadswandeling die via het lokale toeristen bureau wordt aangeboden. Martin heeft een lange broek nodig en wonder boven wonder vinden wij er ook nog één. Als die gekocht is lopen wij vanaf de mall Simon Bolivar plein met Monserratenaar Paloquemao. Een mega grote groente, fruit, vlees en vis markt. Wij proeven allemaal fruit dat wij niet kennen en lopen dan toch nog weer even naar de mall terug want Martin wil toch nog graag de leren tas kopen die wij hebben gezien. Daarna rennen wij naar een taxi om bij het Bolivar plein afgezet te worden. Op de hoek van het bolivar plein zit het toeristen centrum . Om 2 uur begint de stadswandeling. Het is nu tien voor twee. Net nog genoeg tijd om twee empanadas weg te moffelen en dan te beginnen met de wandeling. Jammergenoeg was ons niet gezegd dat de hele wandeling in het Spaans zou zijn. Op zich geen probleem maar wel als er alleen maar Zuid Amerikanen meelopen en zichzelf heel graag horen praten en wij dus niet echt iets zien maar alleen maar staan te kletsen en wij het daarvoor veel te koud hebben. Na een uur houden wij het dan ook voor gezien. Halen de tas op bij het toeristen bureau en gaan in het hotel op ons binnenpleintje zitten en daarna als wij echt geen vingers meer over hebben in het restaurant waar wij nog 1x genieten van een heerlijke maaltijd. Daarna onze tanden gepoetst en wederom op tijd opgehaald door Liliana die ons de allereerste avond ook van het vliegveld heeft opgehaald. Wij praten alsof wij al jaren vriendinnen zijn en worden 40 minuten later bij het vliegveld afgezet. IK WIL BLIJVEN! Wij checken toch maar in en gaan door de douane. Verbaast zijn we als wij dan merken dat hier geen wisselkantoor meer is. Niets aan te doen. Onze laatste uurtjes Colombia verbrengen wij in de lounge waar een hele aardige Colombiaan ons de laatste pesos nog wil wisselen voor Dollars. Top! Daar ook weer vanaf! Dan is het boarden en een vlucht van hel doorzitten om uiteindelijk om 5:30 in NY aan te komen.

Feiten:
  • Plaats: Bogotá
  • Route: Amsterdam - Atlanta - Bogotá
  • Hotel: Abadia Colonial
  • URL: http://www.abadiacolonial.com/
  • Do’s:
      • Monserrate
      • Excursie naar Zipaquirá
      • Paloquemaio markt en alle vruchten proberen die je niet kent
      • Let op de daken. Vaak zitten/staan er verrassende beelden op
  • Don’ts:
      • volgens de mensen zelf je na 8 uur op straat begeven
      • een warme jas vergeten

Agenda/Route

Caño Cristales