Cafayate

Quebrada de las FlechasWij nemen wederom de RN40 dat wederom ongeasfalteerd is maar echt schitterend is. De weg leidt door la Quebrada de las Flechas wat echt onbeschrijfelijk mooi is. Het is ook ongelooflijk hoe tijdens deze 120km het landschap voortdurend veranderd. Omdat de hele weg ongeasfalteerd is, komen wij 4 uur later aan in Cafayate waar het bewolkt is en redelijk fris. Het is even zoeken naar een hotelletje. Er zijn er genoeg maar wij zijn er niet meteen over uit. Uiteindelijk besluiten wij in het boutique hotel Killa te gaan slapen waarvan ik een foldertje uit het hotel in Cachi had meegenomen. Hotels zijn in Cafayate redelijk aan de prijs en zo ook deze maar eenmaal door de poort is het echt een oase. Iets wat je totaal niet verwacht als je voor de poort staat. Wij zetten de spullen neer en lopen naar het centrale plein waar el Mundo de la Empanada moet zijn. Daar kun je volgens de eigenaresse van het hotel de lekkerste Empanadas eten. Het is een klein kneuterig tentje maar als je de eigenaresse ziet lopen dan weet je dat de empanadas goed moeten zijn want ze heeft er zelf ook al menigeen op. Op de kaart staan empanadas met 12 verschillende vullingen. Je kunt ook een hele platter met 12 stuks bestellen maar die gaan wij nooit op krijgen dus doen wij maar niet. Als de bestelling dan eenmaal komt weet de eigenaresse ons precies te vertellen in welke wat zit alhoewel dat voor het blote oog niet te zien is. Ze heeft heel slim elke vulling van een ander motiefje aan de zijkanten voorzien. Als wij het buikje vol hebben lopen wij even naar het toeristen centrum voor een kaartje waar alle bodegas op staan waarna wij meteen ons geluk gaan beproeven bij Banda. De wijnen zijn ok maar degene die ze voor ons inschenkt is echt een engerd. Wij proberen dan ook na het proeven meteen verder te gaan. Zo komen wij weer terug in het Centrum waar wij bij El Tránsito binnen gaan. De wijnen zijn lekker maar duidelijk is dat je in elke bodega niet meer dan drie wijnen te proeven gaat krijgen en dat ze de reservas niet ontkurken. Dat was in Nieuw Zeeland anders maar ook wel weer begrijpelijk datBodega tour ze dat niet doen. Vanuit hier steken wij de straat over naar Nanni. Dit merk zijn wij al op veel kaarten tegengekomen dus wij zijn wel benieuwd. Dit is de eerste Bodega waar je moet betalen voor de proeverij. Iets waar ik totaal niet op tegen zou zijn als ze er dan ook een reserva tussen zouden hebben staan. Als wij te lang moeten wachten besluiten wij toch eerst naar het museo de vino te gaan. De receptioniste van het hotel vertelde ons namelijk al dat die morgen waarschijnlijk dicht zou zijn. Nu maar doen dan. Het is een mooi museum maar het is vnl veel leeswerk wat ik jammer vind en als op het derde plakkaat al staat dat het in Cafayate altijd despejado is dan kunnen ze vanaf vandaag dat bord veranderen. Het is wel ok. Niet indrukwekkend. Wij lopen langs een kleine Vinoteca waar wij onze favoriete wijn kopen: Elementos van Bodegas Esteco. Nemen wij lekker mee naar de kamer want buiten is het nu niet echt behaaglijk meer. Eenmaal daar verheug ik me op een warme douche die ik helaas niet krijg. Blijkt dat ze er net mee bezig waren. Over 10 minuten is er weer warm water. Voor mij te laat. Heb al 2 truien en een warme broek aan. Wij gaan daarna heerlijke Parilla eten bij El Cardón waar ook live entertainment is. Daarna drinken wij nog een koffie bij de ijstent op de hoek en gaan dan heerlijk slapen.

19 SeptemberCatarata nr 2

Als wij wakker worden en de gordijnen opentrekken dan word ik meteen blij: zonneschijn!! Kan dan ook niet wachten om naar buiten te gaan waar ik verrast wordt door flinke kou. Eerst maar ontbijten dan. Heerlijk ontbijtbuffetje met alles erop en eraan, nou ja bijna dan. Wij zijn een beetje besluiteloos wat we gaan doen. Kunnen naar de ruínas de Quílmes waarvoor we toch weer 1,5 uur in de auto moeten zitten of naar de Sendero de Cataratas dat de volgende straat, Desarividio, uitrijden is. Ik heb echt geen zin in een lange autotocht en wij besluiten dus het laatste te gaan doen. Daar komen wij nog eerst langs een wijngaard waar ze een hotel op hebben gebouwd. Ziet er schitterend uit. Iets verderop komen wij op een doodlopende weg waar een man zich meteen aanbiedt als gids. Ik twijfel geen moment, heb geen zin om weer bij elke kruising af te vragen of wij wel de goede kant op lopen. Als wij dan ook beginnen, lopen wij meteen een kant op waar geen bewegwijzering is, ik me ook afvraag of dit wel verantwoord klimmen is maar waar we meteen een mooi uitzicht hebben over Cafayate. Gelukkig wil de man wel vertellen als jij maar vragen stelt. Na 20 minuten lopen komen wij de eerste verdwaalde toeristen tegen (en niet de laatsten). Een groepje Fransen die onze gids uiteraard graag meeneemt tegen de gewenste betaling. Helaas vinden wij dit een minder goed plan maar je gaat ze daar ook niet laten staan. Ons looptempo zakt opeens ontzettend terug want in tegenstelling tot de vrouwen zijn deze twee mannen ontzettende angsthazen en moeten ze door de meiden steeds opgevangen worden. Als wij met de zoveelste is-dit-wel-verantwoord-klim beginnen haken de Fransen af. Ze zien het niet meer zitten, juist nu wij bij Catarata nummer 1 zijn. Ik vind het prima en de gids is er kennelijk ook niet droevig om zolang ze hem zijn beloofde geld maar geven. Wij lopen nog een gevaarlijk stuk verder naar nummer 2 en dan naar nummer 3 waar wij even mogen uitblazen terwijl de gids gaat inspecteren of er nog verdwaalden rondlopen. Dan moeten wij ons wurmen door een pas-ik-daar-wel-door gat waarna wij alleen maar nog downhill naar beneden wandelen. Als wij er bijna zijn verslapt bij mij de aandacht en val ik nog in de stroom water. Koud!! Gelukkig valt de schade mee: twee natte schoenen. Bij terugkomst bij de auto rijden wij meteen, nadat wij de gids betaald hebben, naar de Finca de las Nubes. Dit is ook een Bodega waar je wijn kunt proeven en waar het heerlijk rustig is. Wij hopen meteen dat wij er ooFinca las Nubesk wat kunnen eten. Wij moeten even wachten op de degustación maar eten kunnen wij hier niet totdat op dat moment nog twee Argentijnen aankomen die hetzelfde vragen. Ze wil voor ons allemaal wel empanadas maken en dat vinden wij prima. Degustación wordt vooraf gegaan door een kleine uitleg in hun wijnmakerij. Het is een hele kleine bodega wat zeker zijn charme heeft. Na de degustación kopen wij een fles rosé uit het vat en gaan heerlijk in de tuin met de fles zitten en genieten van onze empanadas. Als de fles bijna leeg is, gaan wij verder. De rest nemen wij wel mee voor vanavond want wij willen nog wel even naar de Bodega van ons favoriete wijntje. Bij El Esteco gaat het allemaal formeler. Wij moeten ons melden bij de bewaking en kunnen nergens naar binnen zonder rondleiding. Ook moeten wij hier een enorm bedrag betalen voor het proeven. Wij zouden het ervoor over hebben gehad als wij niet 45 minuten nog hadden moeten wachten. Daar hadden wij geen zin in. Wij rijden het centrum weer in naar een hele kleine Bodega, José Figueroas, waar ze maar 6000 flessen per jaar maken. Omdat ze er erg weinig maken vragen ze om een contributie en dat begrijpen wij. De wijn is heerlijk. Zo’n Malbec heb je nog nooit geproefd. Heerlijk! Vanuit hier willen wij nog wel 1 Bodega doen omdat die bij ons om de hoek is en wij dus eerst de auto weg kunnen brengen. Wij lopen binnen 3 minuten naar Domingo Hermanos, één van de grotere jongens hier volgens mij. Wij moeten even wachten, de tour is bijna afgelopen, maar in het zonnetje is het geen straf. Geheel tegen mijn verwachting in krijgen wij Onderweg van Cafayate naar Saltaredelijke wijntjes te proeven en nog lekker kaasjes ook. Daarna lopen wij met een Argentijns stel mee voor de tour die erg leuk is om te zien, helemaal omdat ze net bezig waren van die kruiken te wassen. Daarna hebben wij onze Elementos en de rest van de rosé van kant gemaakt bij het zwembad van het hotel waarna wij heerlijk zijn gaan eten bij een wijnrestaurant.

20 September

Wij staan een beetje bijtijds op. Wij willen niet te laat weg want de terugreis naar Salta duurt zo’n 4 uur en heb nog wel enkele stops in mijn gedachte. Wij ontbijten, rekenen af en zetten via de 68 koers naar Salta.

Feiten:
  • Plaats: Cafayate
  • Route: Cachí - Cafayate
  • Hotel: Hotel Killa
  • URL: http://www.killacafayate.com.ar/
  • Do’s:
      • De bodegas bezoeken en uiteraard wijn proeven
      • Naar de mundo de empanadas gaan
      • El sendero de las cataratas lopen met gids
  • Don’ts:
      • Drink and Drive (or you’ll die in a ditch - Kiwi wijsheid)

Cachí

Buenos Aires