Esteros de Iberá

JacaráUiteindelijk vertrekken wij dan toch. Ruim een uur na schema tijd komen wij aan mar van de chaos in Buenos Aires is gelukkig hier niets te merken. Onze transfer naar Irupe Wilderness Lodge staat gelukkig op ons te wachten maar wat meteen opvalt is dat het hier ook gewoon koud is en bewolkt. Had ik niet verwacht. Alejandro brengt ons in 2.5 uur naar Esteros del Iberá, zeg maar voor het gemak de Argentijnse Pantanal. De route is schitterend maar ook in Esteros is het nog steeds koud en bewolkt en is het maar 16 graden. Brr! In de paar stralen zon die even doorkomen eten wij even wat hapjes en drinken wij even wat. Er komt ook meteen iemand van de bootjes om te zeggen dat wij nu een avond vaart hebben. Wij begrijpen er niets van maar ze zeggen dat de weersvoorspellingen slecht zijn en dat wij beter vandaag mee kunnen gaan. Eigenlijk ben ik kapot en heb ik het koud maar nu schijnt in ieder geval de zon een beetje dus wij besluiten toch maar mee te gaan. In een motorboot met een familie varen wij 3 uur door de wetlands en zien wij veel capybaras, kaaimannen en vogels. Wij zijn om 19:30 terug en zien echt wolken van muggen. Ik kan alleen maar hopen dat die niet allemaal steken anders zijn wij morgen lek. Wij lopen naar de kamer want wij hopen daar wat op te warmen. Zet zelfs de rijdende verwarming en de airco op warm aan. Brrr! Borrel die wij nog op het vliegveld hebben gekocht komt goed van pas. ZonsondergangDaarna gaan wij naar de eetzaal. Het is niet slecht maar lekker is anders (groentesoep, varkensribben en applecrumble). Ik wil alleen nog maar naar een warm bed.

25 September

Wij hebben vandaag un día en el campo en worden daarvoor om 9:30 opgehaald om naar Paraje Iguay gebracht te worden wat ongeveer een 40 minuten rijden van Irupe afligt. Eenmaal daar worden wij meteen op een paard gezet om vervolgens door el campo heen te stappen. Ik vind het schitterend maar hoop toch zometeen op wat meer actie. Na zo’n 40 minuten stoppen wij bij schoonmama voor verse grapefruit sap, smaakt heerlijk, en Yerba de Mate. Yerba de Mate is echt iets Argentijns. Als je iemand met een thermoskan op straat ziet lopen (wie heeft er eigenlijk geen bij zich) 100% kans dat hij/zij water meeheeft voor z’n mate. Mate zijn gedroogde kruiden waarmee ze een beker helemaal volstoppen en dan maar heet water overheen blijven gooien en dan het water met een metalen rietje opdrinken. Je kunt het al dan niet gezoet drinken en volgens mij ook flink je lippen verbranden aan dat metalen rietje maar dat blijkt niemand last van te hebben behalve ik. Wij beginnen met de ongezoete versie maar Día en el Campodat is vreselijk bitter. Als schoonmama het op haar manier maakt zit er ongeveer een kilo suiker in en dat is mij veel te zoet. Ze delen een beker alsof het een joint is. Mate heeft dus ook de eigenschappen van koffie: het houdt wakker en het stilt je eetlust (is dat ook voor koffie zo?). Als wij een half uurtje bij schoonmama hebben gezeten gaan wij verder en ik hoop op wat actie. Helaas. Als wij weer 40 minuten verder zijn waag ik het er maar gewoon op en vraag hem of wij nog een galopje gaan doen waarop hij gewoon zegt ga maar, maar doe het rustig aan. Campesino blijft bij Martin stappen en ik zet paardje in galop. Lekker! Mijn sueño is bijna realizado. Bij terugkomst op zijn finca zadelen wij de paarden af en wassen wij ze even lekker waarna wij zelf wat te eten krijgen. Kip met aardappelen en pompoen. Smaakt best prima. Ik vraag me alleen af als je geen Spaans spreekt wat moet je dan hier tijdens de lunch? Maar goed, wij lopen nog even naar de boom met Ara’s en geven Alejandro een seintje dat wij klaar zijn voor vertrek. Wij moeten eerst nog even naar de zelf gemaakt souvenirs kijken. Wij kijken maar eigenlijk hebben wij geen interesse. Wij rijden terug waarbij Alejandro nog een Jacará ziet. De enige giftige slang die hier leeft. Brrr, eng ding.Alejandro vindt hem kennelijk ook niet echt leuk want hij werpt er stenen naar om hem maar weg te jagen. Eenmaal terug in Irupe gaan wij lekker bij het zwembad zitten met een boekje en lopen daarna het “dorpje”nog even in om water te kopen. Terug in de lodge is Alejandro begonnen met een mega Asado waar Martin mee gaat helpen en ik praat wat met een paar Duitsers. Wij worden ook nog entertained door het zoontje van de eigenaar die met mega padden in de weer is. Man wat zijn dieCapybara beesten groot. Als de asado klaar is, is het tijd om te eten. Helaas krijg je het aan je tafel geserveerd en is het niet de bedoeling dat je naar de bbq toeloopt. Had ik leuker gevonden maar het eten is goed op de bevroren tiramisu na.

26 September

Wij hebben een redelijk rustige dag. Om 9:30 hebben wij nog weer een ritje in de boot met helaas 4 ongelooflijk luidruchtige Argentijnen. Wij gaan naar een andere kant als eergisteren en zien vnl weer veel kaaimannen en vogels maar ook een bever en wat herten. Om 12 uur zijn wij terug en wij gaan maar meteen onder een parasol bij het zwembad liggen. Wat hadden ze eergisteren ook alweer gezegd? Het gaat slecht weer worden. Gelukkig is het niet zo! Als wij ons geïnstalleerd hebben is het alweer bijna tijd voor de lunch die echt goed was. Mooi! Daarna lekker uitbuiken bij het zwembad en nog even water kopen voordat het tijd is voor onze caminata. Begrijp helemaal niets van deze excursie: 10 minuten met de boot naar de entrée, 20 minuten film over Esteros, 45 minuten wandelen waarvan 20 minuten over de sendero de los monos. Totaal verrast door het feit dat wij er nog een paar gezien hebben na alle busladingen die hier net voorbij gelopen zijn. Gids bemoeit zich totaal niet met ons en is alleen maar bezig met 2 van de 4 luidruchtige Argentijnen. Ik blijf dus gewoon nog even staan bij de apen. AndereGauchos aan het werk pad stelde niets voor en werden wij vriendelijk verzocht te verlaten omdat het park ging sluiten. Als het dan toch zo laat is en de gids zich toch al niet met ons bemoeit heeft kan hij het nu goed maken door ja te zeggen op mijn vraag of wij de zonsondergang van de boot dan nog even mogen bekijken. De 50+ luidruchtige Argentijnen moeten daarmee wel accoord gaan. Zij zijn in hun tweede honeymoon dus ik denk dat dat wel goed zit en dat zit het ook. Bij terugkomst drinken wij een laatste borrel met de Duitsers, pakken onze spullen in, krijgen ons avondeten (konijn????) en ik ben stiekem wel een beetjeblij dat wij morgen weer verder gaan.

27 September

Om 8:30 vertrekken wij richting Posadas om Mauricio, de eigenaar van Irupe, op te halen. Zij brengen ons vandaag naar Puerto Iguassu, onze eindbestemming van vandaag.

Feiten:
  • Plaats: Esteros de Iberá
  • Route: Buenos Aires - Posadas - Esteros de Iberá
  • Hotel: Irupé Lodge
  • URL: http://www.ibera-argentina.com/
  • Do’s:
      • Als je van vogels houdt dan mag een bezoek aan de Argentijnse Panatanal niet ontbreken
  • Don’ts:
      • Ga er niet van uit dat je de enige bent
      • Is je reistijd beperkt zou ik hier niet voor omreizen

Buenos Aires

Puerto Iguassu