Inari

Zondag 16 Maart

Om 2:45 gaat de wekker. Wij douchen snel en zijn om 3:15 op pad. Ik voel me verrassend wakker en dat is nog steeds zo als wij om 4 uur op Schiphol aankomen. Inchecken gaat snel en wij zijn ook redelijk snel door de douane. Tot onze verbazing zijn de tax free winkels open en kopen dus nog even wat en gaan dan een liter koffie drinken bij de Starbucks. Als deze op is, is het bijna 4:55 en dus bijna tijd om te gaan boarden. Ik probeer te achterhalen wie er misschien met ons in de groep mee reist maar dat valt niet te zien. Een maal aan boord verloopt de vlucht snel een voorspoedig en landen wij na 3,5 uur op Ivalo Airport. Het zonnetje schijnt meer het is behoorlijk fris. Bij de bagageband staat Timo op ons te wachten die ons, na het verzamelen van de bagage en de eerste kennismaking met onze medepassagiers, ons in ongeveer een uur naar ons eerste onderkomen zal brengen; Hotel Korpikatarno. De bus rijdt met zo’n 100km per uur over het besneeuwde wegdek terwijl ik eigenlijk alleen maar verbaast om me heen kijk naar het schitterende uitgestrekte besneeuwde landschap.Winter Wonderland

Als wij bij Korpikartano aankomen is de achterdeur van het busje bevroren en kunnen wij vooralsnog de koffers er nog niet uithalen. Wij gaan mee naar binnen waar wij wat uitleg krijgen over de activiteiten die er voor ons op de planning staan en wat we kunnen doen als er geen activiteiten voor ons gepland staan. Dan komt Timo binnen om te melden dat de tassen buiten klaar staan en gaan wij eerst even onze kamer bekijken. Het is basic en niet groot maar ziet er prima uit. Ze laat ons ook nog even de sauna zien en gaan dan onze thermale pakken passen die ons moeten beschermen tegen de kou. Het is een behoorlijk gehannes om de juiste maat pak en schoenen te vinden maar als dat allemaal gelukt is gaan we naar de eetzaal voor onze eerste maaltijd hier: worstensoep. Niet echt bijzonder maar het is lekker warm en het vult. Na de lunch zijn wij tot 17:00 vrij. Wij besluiten de uitgezette wandelroute van zo’n 3km te gaan lopen. Het is een leuke wandeling door het bos die uitendelijk bij het meer aan de achterzijde van het hotel uitkomt. Daar spelen wij nog wat met de sleestoelen die totaal niet glijden maar het makkelijker maken over het ijs te lopen dan met schoenen omdat je zo niet telkens door de sneeuw zakt. Rond 4 uur begint het toch snel fris te worden en gaan wij even naar de kamer alvorens om 17:00 aan te schuiven bij de Aurora fotoworkshop. Wij zien vooral veel foto’s van het Noorderlicht zelf maar krijgen dan ook een slide te zien waarop alle camera Bij de rendiereninstellingen weergegeven staan zodat wij zelf ook een mooie foto kunnen maken als wij het geluk hebben om oog in oog te komen staan met dit fenomeen. Workshop duurt tot ongeveer 6 waarna we zelf nog even wat instellingen uitproberen en dan gaan eten: zalm met aardappelpuree en bosbessen mousse na. Lekker. Daarna gaan we naar het huisje waar je een vuurtje kunt maken en waar je je kunt opwarmen terwijl je wacht op het Noorderlicht. Voorspelling van het zien van het Noorderlicht is 3 op 10 dus de kans is niet heel groot. Nadat wij wat gespeeld hebben met camera instellingen op het meer, 2 keer opgewarmd zijn, omdat het toch wel erg koud is, in het brand hutje houden wij het voor gezien en gaan naar bed. Slapen als een beest.

Maandag 17 Maart

Toen wij het activiteiten rooster kregen zag ik dat het ontbijt pas om 9 uur begon en dacht toen nog wat laat maar met het uur tijdsverschil en de late avond komt het nu wel prima uit. Ontbijt is ok. Alles staat er maar het nodigt niet echt uit. Wij vertrekken om 9:45 naar de rendierfarm dus op tijd gaan wij weer richting kamer om met de eerste omkleed sessie te beginnen: sokken en no eens extra sokken, das, muts, warme laarzen en dan dat enorme pak. Je bent er ruim 10 min zoet mee en het is een redelijk gevecht helemaal nadat wij van de eigenaresse hoorden dat het beter was om een extr laag aan te trekken omdat het met -22 toch wel fris zou zijn vandaag. Puffend komen wij als marsmannen aan bij het busje dat ons on 10 minuten naar de boerderij gaat brengen. Een redelijk strenge Sami staat ons op te wachten. Langlaufen?Als wij van de eerste rendieren foto’s aan het maken zijn worden wij dwingend gesommeerd mee te komen om de helmen te gaan passen. OK! Als wij allemaal onze helm op hebben worden wij in de slee gezet die door de sneeuwscooter naar de rendieren getrokken zal worden. Er moet 1 iemand bij hem achterop en omdat ik als enig nog niet in de slee zit ga ik bij hem achterop. De rit is prachtig door het besneeuwde bos. Helemaal geweldig wordt het als er opeens een rendier een paar minuten voor de scooter uitrent en af en toe omkijkt om te kijken of wij er nog wel aankomen. Schitterend. Als hij er genoeg van heeft zijn wij dan ook bijna bij de plek waar wij moeten zijn; voerderplek voor zijn rendieren. De herder lijkt iets te roepen als “jessep” waarna er vanuit allerlei hoeken meer rendieren komen. Uiteindelijk krijgen ze allemaal wat brokken en gaan ze daarna in onze omgeving lekker rusten terwijl wij rond een gemaakt kampvuur een kopje thee krijgen en een koek. Het weer is schitterend en de temperatuur is inmiddels ook wat gestegen dus het is er plezierig toeven met alle rendieren om ons heen. Na +/- een uur bouwen wij de slee weer op die nu als bankje was omgetoverd. Ook al is de terug rit dezelfde als de heenweg, ik zit nu in de slee waardoor je toch weer een andere kijk krijgt op de omgeving. Als wij terug zijn bij zijn huis leveren wij de helmen weer in en proberen dan een “rendier” te vangen. Ik geloof dat het maar eens van ons lukte. De rendierheerder laat het ons ook nog even zien terwijl een van ons langs rent. Het gaat het goed af. Als hij het nog een keer probeert komt net ons busje aanrijden die ons weer terug brengt naar het hotel. Het is lunchtijd dus wij schuiven meteen, nadat wij ons weer ontdaan hebben van drie lagen kleding, aan bij de zalmsoep die wij vandaag krijgen. Na de lunch hebben wij tot 19:00, etenstijd vrij. Wij gaan proberen te langlaufen op het meer. De schwung krijgen wij niet echt te pakken. Het lijkt meer op lopen dan langlaufen maar veel maakt het niet uit. Wij genieten van het “Sneeuwschoenwandeling, Johan & Martinlaufen” op het meer. Als wij dit gezien hebben, hebben wij een uurtje sauna gereserveerd staan. Wel lekker om de hele bloedsomloop weer op gang te krijgen. Nadat wij klaar zijn kloppen wij bij de buren aan want die willen ook graag en gaan dan lekker even op bed relaxen met een boekje en een borrel totdat wij om 19:00 weer mogen aanschuiven voor het avondeten. Krijgen eland met groente en het is goed te eten. Na het eten begint opnieuw de aankleedsessie. Toch wordt het niet makkelijker want wat doe je wel aan en wat doe je vooral niet want te warm is ook niet lekker. De aankleedsessie is nodig omdat wij gaan sneeuwschoen wandelen. Nadat iedereen ingesnoerd is op zijn eigen schoenen lopen wij door het bos. Ik dacht dat je redelijk op de sneeuw zou blijven lopen met die dingen maar dat valt tegen. Opeens hoor ik vanachter dat iemand z’n sneeuwschoenen kwijt is...Martin...kom niet meer bij van het lachen. Hij vroeg zich al af wat de schoenen voor zin hadden; kennelijk zakte hij nog verder in de sneeuw weg als wij. Schoenen hebben dus wel degelijk zin. Als de schoenen weer gevinden zijn en strakker ingesnoerd zijn, gaan we verder. Na strompelen door de sneeuw komen wij op het meer uit en loopt het een stuk soepeler. Wij lopen op het meer terug naar het hotel. Eenmaal bij het hotel gaan wij eerst even wat drinken want wij hebben allemaal dorst gekregen van dit avontuur. Om een uur of 10 gaan wij toch nog weer even naar het meer om te kijken of het Noorderlicht kunnen spotten. De voorspelling is dat we een kans van 2 op 10 hebben maar ja als je niet kijkt weet je zeker dat je ‘m niet zal zien. Wij hebben geluk!!! Ruim 2 uur staan wij, op de instellingen die ons geleerd zijn, foto’s te maken. Schitterend schouwspel! Dan lijkt het wat af te zwakken en zijn wij allemaal zo onderkoeld geraakt, statief zat letterlijk aan mijn hand gekleefd, dat wij ook maar besluiten naar binnen te gaan. Belooft een goede avond te worden, ik ben kapot!

Dinsdag 18 Maart

Wij hebben een rustige dag voor ons. Om 9 uur hebben wij weer ontbijt waarna we om 10:15 naar het Sami Museum in Inari gebracht zullen worden. Onze redelijke rustige lodge is echter in een Duits attractiepark veranderd. Er zijn niet eens genoeg zitplaatsen bij het ontbijt om iedereen te laten zitten. Ook moet je lang wachten voordat je aan de beurt bent. Jammer. Ik ben geen fan van musea maar gelukkig is deze niet zo groot dus neem de tijd om toch wat dingen te lezen. Steek er nog wat van op ook en dat is dan toch wel weer leuk. Om 12:45 worden we weer door de bus opgehaald. Wil iets gaan doen voordat wij meteen weer bij de lunch aanschuiven en vraag of de bus chauffeur bij het looppad wil stoppen zodat ik het laatste stukje terug kan lopen. Uiteindelijk hebben wel meer zin in een wandelingetje en lopen wij met z’n 4-en het bospad terug. Eenmaal bij de lodge terug laat de buschaufeeur nog even weten dat wij voor de scooter tocht die voor vanavond gepland staat absoluut geen alcohol mogen drinken. Ze willen nog wel eens controleren onderweg en ze willen geen risico’s nemen. Na de lunch, soep, gaan wij met sneeuwschoenen wandelen. NoorderlichtWij nemen een vrij uit route op het meer, maken foto’s en zien een groepje ijsvissen waar we nog even gaan kijken. Dan hebben wij om 16:30 nog weer een keer de sauna gereserveerd staan en maken dan de tas zo ver klaar voor vertrek naar de huskies voor morgen want vanavond zie ik dat niet meer snel gebeuren na de scootertocht. Bij het avondeten, dat voor ons wat eerder begint vanwege de sneeuwscooter tocht krijgen wij wit vis met aardappelpuree. Wederom niks mis mee en het vult. Ondanks dat wij wat eerder eten ontlopen wij de Duitsers niet helemaal en wordt ons vriendelijk verzocht de tafel te verlaten zodat de anderen ook kunnen eten. Om 19:30 worden wij bij de sneeuwscooters verwacht. Krijgen een helm op en een korte uitleg over hoe je de scooter moet bedienen en off we go. Tot mijn verbazing stoppen wij na 3 min alweer op het meer en blijven ruim een kwartier staan. Kennelijk wachten we op het Noorderlicht. Ik doe dat liever rijdende op de scooter en met mij de anderen ook. Wij worden koud en vragen na dit kwartier dus ook of wij verder kunnen. Aarzelend zet de gids de groep weer op gang. 5 Minuten later stoppen we weer. 2 scooters die niet bij onze groep horen zijn spoorloos. Gids gaat ze halen. In de tussentijd begint wel een schitterend schouwspel van het Noorderlicht. Top! Na 15 min. Komen ook opeens de verdwenen scooters. Lagen gewoon achterop (bij die korte afstand???). Als wij uitgefotografeerd zijn en eigenlijk nog wel een stukje willen rijden blijft de gids staan om ook de anderen nog even de mogelijkheid te geven om foto’s te makenNoorderlicht. Als wij dan eindelijk weer verder gaan rijden wij in 5 min weer terug naar het hotel. Sneeuwscooter tocht? Tuurlijk is het Noorderlicht super maar dat had ik bij het hotel ook kunnen waarnemen daarvor hoefde ik niet op een scooter. Ben teleurgesteld maar wat doe je er nu aan behlave kenbaar maken dat je toch wel graag wat meer had willen rijden. Ze luisteren ernaar maar verder niks. Wij hebben een alcoholloze avond achter de rug en wij hebben nog wat wijn staan. Gaan met z’n allen deze nog even opdrinken en dan slapen.

Woensdag 19 Maart

Vandaag begint het avontuur waarvoor we min of meer naar Lapland gekomen zijn; de 3 daagse husky tocht. Wij staan op tijd op. Om 7:45 hebben wij ontbijt waardoor de ontbijtzaal redelijk rustig is. Om 8:15 vertrekken wij richting guesthouse Husky waar we ongeveer een uur later aankomen.

Feiten:
  • Plaats: Inari
  • Route: Amsterdam - Ivalo - Inari
  • Hotel: Korpikartano
  • URL: http://www.menesjarvi.fi/index.htm
  • Do’s:
      • Leuk om hier een paar daagjes alle activiteiten, die Lapland in het winterseizoen, biedt uit te proberen
  • Don’ts:

Agenda/Route

Husky Safari