Kaikoura

13/12/09

Dusky op z'n bestHeb de halve nacht wakker gelegen; buren, weer en noem maar op maar als om 5:15 de wekker gaat en het tijd is om op te staan, zijn wij er snel uit en ziet het weer er geweldig uit. Om 5:45 rijden wij weg door een geweldig landschap met vele bergen en wijngaarden.

Bij de eerste sight van zee ga ik spoten en het duurt niet lang of ik heb mijn eerste schol van dolfijnen te pakken. Als wij de auto aan de kant hebben gezet en de beestjes volgen totdat ze uit zicht zijn merken wij pas dat er onder ons een hele kolonie zeeleeuwen ligt te zonnen. Nu begrijpen wij de penetrante geur ook. Als wij terug in de auto zijn en 500 meter hebben gereden zie ik weer een schol dolfijnen en de rit hiernaartoe kan voor mij dus nu eigenlijk al niet meer stuk.

Veel te vroeg komen wij bij Dolphin Encounters aan waar het nog steeds super weer is en waar wij geruime tijd hebben om een ontbijtje te nemen, die overigens heerlijk smaakt ondanks de wakende seagulls die bij elk onbewaakt moment wat van je bord proberen weg te snoepen.

Om 8:30 wordt de red team eindelijk opgeroepen om pak, snorkel en flippers aan te trekken waarna wij nog twee groepen moeten opwachten in een auditorium waar wij in de tussentijd een filmpje mogen bekijken. Strak gehesen in wetsuit word ik best ongeduldig. Heb al best lang moeten wachten….Als dan ook alle toeschouwers aan de club zwemmers zijn toegevoegd bekijken wij nog een veiligheidsdemonstratie die naar mijn idee veel te lang duurt maar wel essentieel is voor het zwemmen zo direkt.

Na nog een half uur…het is inmiddels 9:15 worden wij in 2 bussen geladen. Ik zie een van de begeleiders met een hele korte lijst namen lopen en ik hoop dat wij daar tussen zitten zodat wij niet op zo’n overvolle boot mee hoeven. Als bij Sandy Bay de bootindeling bekend wordt gemaakt zitten wij bij de gelukkigen die in de kleine groep van 13 in een kleinere boot mogen waar alleen maar zwemmers in zitten die allemaal ongeveer dezelfde leeftijd hebben..

Op het droge worden wij in de  boot geladen en worden daarna een ramp afgereden om vervolgens straight koers te zetten naar een grote schol dusky dolfijnen die vanuit een helicopter is waargenomen. Ik zie overal groepjes dolfijnen maar kennelijk is het niet genoeg om van koers te veranderen. We worden gesommeerd muts, flippers en snorkel op te zetten en compleet klaar te zitten voor “launch”. Als eenmaal de hoorn blaast staan wij allemaal achterin de boot en gaan wij allemaal snel maar rustig te water. In eerste instantie denk ik valt mee met de water temperatuur totdat ik me besef dat ik door een luchtpijp moet ademen en het enigszins heel erg benauwd krijg. Is dit van de kou of van het gebrek aan zuurstof? Achteraf blijkt het laatste het geval te zijn en neem mij voor mij niet aan te stellen en niet het distress signal te geven. Hallelujah…ik dacht dat ik een hartaanval kreeg van de kou maar zodra ik me herpakt heb en door mijn snorkel begin te Zo mooi!ademen zie ik echt tientallen dusky dolfijnen onder mij door zwemmen. Als je maar genoeg acrobatische trucs, net als zij, uithaalt ben je de konig te rijk en blijven ze even met je meezwemmen. Veel zingen door je snorkel, duiken en cirkeltjes draaien helpen hierbij en het werkt echt. Heb menig dolfijn om me heen zien draaien, naar me zien kijken en waarschijnlijk hebben ze gedacht…suffie…..en weg was ie…doei!! Op een gegeven moment zag ik er wel twintig onder me doorzwemmen waardoor ik even mijn droom van gister heel levendig voor me zag….kaakstoot van een flipper, maar al zou je willen ze raken je echt niet aan. Kennelijk hebben mensen op de boot geprobeerd de dolfijnen aan te raken, ondanks expliciete instructies om dat niet te doen, maar zijn er niet in geslaagd omdat een dolfijn daar kennelijk echt niet van gediend is en meteen wegzwemt.

Ik vond het overweldigende ervaring. De interactie die je lijkt te hebben met sommigen is echt uniek. Nadat wij ruim een half uur in het water waren geweest en wij dachten nu wel aan boord te gaan werden wij gezegd dat wij moesten zwemmen. Inderdaad zwom er toen weer een hele groep onder mij door maar werden wij toen toch opgetrommeld om aan boord te komen. Was ondertussen het gevoel in mijn handen kwijt door de kou dus helemaal erg vond ik het niet. Zelf zou ik nooit uit het water komen maar omdat wij dat nu gevraagd werden vond ik dat anders. Je gaat toch niet vrijwillig het zwemmen met dolfijnen onderbreken?? Eenmaal aan boord moesten wij aan de achterkant blijven. Wij zouden naar de plek waar de schol Cape Keanzich bevond gebracht worden. Wow en ieks weer die kou gingen door mij heen. De tweede maal in het water viel het 100% mee, misschien ook omdat ik wist dat ik door de snorkel moest ademen en niet dor mijn neus. Helaas duurde dit oponthoud maar kort want zodra wij van bord waren kregen wij maar 5 min de kans om met ze te zwemmen. Binnen no-time gingen ze allemaal eenzelfde kant op. Eenmaal aan boord kregen wij te horen als ze zo snel met z’n allen een kant op gaan is de kans groot dat er een orka of een haai in de buurt was. De Orka is een van de weinige bedreigingen van de Dusky en ondanks het feit dat de Orka ook een dolfijnachtige is jaagt hij er kennelijk wel op. Na een warme waterstraal, het uittrekken van het wetsuit en het aantrekken van een jack zijn wij de schol nog even blijven volgen waardoor wij weer duidelijk zagen dat deze beestjes enorm acrobatsch zijn. Salto’s, springen…het maakt allemaal niet uit. Leuk ook om dat te zien terwijl je uit het water bent. Uiteraard kijk je af en toe ook omhoog als je in het water bent om te zien waar de boot en de rest van de zwemmers zijn en zie je dat ook vlak voor je gebeuren. Echt geweldig.

Na 40 minuten hebben wij de dolfijnen helaas moeten verlaten en zijn wij terug naar de begin haven gevaren met de hoop dat wij nog een walvis zouden zien maar helaas. Eenmaal terug werden wij Op de terugwegweer met de bus naar het kantoor gebracht waar je de mogelijkheid kreeg om te douchen maar ik wilde alleen maar in de zon zitten, ik had het zoooo koud. Daar nog even een beker warms gedronken en toen naar Cape Kean gegaan om naar wat zeeleeuwen te kijken. Omdat hoogtij net inzette lagen er geen maar hebben wij toch maar een stuk wandeling langs de kust gedaan.

Op de terugweg even gepind, getankt en langs de New World gereden voor een broodje die wij op een of ander uitzichtspunt hebben opgeknabbeld. Daarna ook nog een paar keer op de terug weg gestopt om naar zeeleeuwen te kijken maar uiteindelijk de weg naar “huis”hebben gevolgd.

Heerlijk voldaan kwamen wij aan in Blenheim waar wij meteen even een paar boodschapjes hebben gedaan en heerlijk op tijd hebben gegeten en naar bed zijn gegaan. Opeens sloeg de moeheid toe.

Feiten:
  • Plaats: Kaikoura
  • Route: Blenheim - Kaikoura - Blenheim
  • Do’s:
      • Met de Dusky dolfijnen zwemmen
      • Walvissen spotten
      • naar Cape Kean voor de zeehonden
  • Don’ts:
      • Schrik niet van de temperatuur van het water

Blenheim

Abel Tasman National Park