Kalaw

KolosaalBij aankomst in Heho regent het helaas pijpenstelen. Wij worden opgehaald door de gids die eigenlijk vanaf Kalaw met ons naar het olifantenkamp zou trekken maar door de regen zijn de paden zo glibberig dat wij nu met de auto naar het olifantenkamp gaan. Vind dit nu niet zo erg zolang onze trek van Kalaw naar Inle Lake morgen maar doorgaat. Wij worden in ongeveer 1,5 uur naar het olifantenkamp gebracht over een schitterende bergroute. Helaas zien wij niet zo veel door de enorme regen en mist. Wat ik wel zie is een enorme slang van zo’n 2 meter, waar we gelukkig voor remmen, die de weg wil oversteken. Oh bah...moet ik nog ergens door het bos lopen? Eenmaal bij het elephant camp zijn wij blij verrast door het ontvangst. Wij krijgen laarzen aan en een mooie safari hoed op en krijgen een plu mee tegen de regen en daar gaan we dan door diepe rivieren naar de olifanten. Eenmaal daar kan ons de regen weinig schelen want zeg nou eerlijk hoe indrukwekkend is het om 6 van die kolossen voor je te zien en die bananen te mogen voeren? Na de bananen voeder sessie krijgen wij nog een broek die wij aan mogen doen en vraag ik of ze niet een regenjas voor me hebben zodat ik die plu niet mee hoef te nemen bij het badderen. Allemaal al geregeld. Top! Het is even vogelen hoe die broek precies vast moet maar als die ook op z’n plek blijft zitten lopen wij in ongeveer 15 minuten met gids en olifant en kleine olifant van 4 jaar totdat wij bij de “wasplaats” van de olifanten komen. Ze gaan liggen en wij krijgen een soort scrubdoek waar wij hun hoofd mee mogen wassen. De mahoet doet de rest. Ik vond de olifanten bij het bananen voeren al indrukwekkend maar als ze liggen verliezen ze niks van hun posture. Wow! is het enige wat ik denk. Na zo’n 15 minuten met mijn “kleintje” moet ik wisselen met die “reus” van Martin. Pfff, dat is toch weer even anders. Na een paar minuten zeggen ze mij dat ik op haar rug moet gaan zitten. Ik twijfel even maar dat is toch wel weer een “once in a lifetime opportunity” dus neem hem. De mahoet blijft achter me zitten just in case. Wel fijn idee. Machtig! Wow, ben speechless! Na dat ik er weer afklim mag Martin er even op. Momentje van paniek als de olifant denkt op te moeten gaan staan. Gelukkig zo weer voorbij maar zag toch wel even wat onrust in de omgeving. We scrubben nog wat en lopen dan weer terug naar de opvangplaats. Wij mogen onze eigen broek weer aan. Gelukkig zei Martin in het begin: Volle laarsjesvolgens mij kun je beter je onderbroek ook hier laten... :) ben ik nu heel blij om! Wij krijgen wat groene thee en gaan dan helpen het bos te bebossen door alle twee een teakboom te planten. Ik vind dit eigenlijk net zo belangrijk als het olifanten opvang project en ben blij dat ik ook zo toch enigszins mijn steentje bij kan dragen. Vanuit hier lopen wij weer terug naar de beginplek waar wij onze warme schoenen weer aan mogen en krijgen dan nog een heerlijke lunch aangeboden waar de gids bijzit en wij hem nog allerlei vragen over het project kunnen stellen. De eigenaar loopt ook continu rond en is maar wat trots om ons de krantenknipsels van het AD over het Emmen dierenpark te laten zien waar een paar van zijn olifanten heen zijn gegaan. Hij is dit project gestart om “oude” olifanten uit de houtkap op te vangen. Ze hebben heel wat problemen gehad om dit als non profit te starten en helaas is hun gebied te klein om nog meer olifanten op te vangen. Olifanten hebben heel veel ruimte nodig (toeristen worden ook alleen maar tot 2 uur toegelaten) en eten per avond ook nog eens onwijs veel. Meer dan de 8 olifanten die ze nu hebben kunnen ze dus helaas niet opvangen. Ik ben vol lof over dit initiatief en vond het echt en geweldige ochtend.

Na de lunch worden wij terug gebracht naar Kalaw naar de Dreams Villa. Wij besluiten nog even naar de markt te gaan om wat regenkleding te kopen. Weersverwachting is er niet beter op geworden en eenmaal op de markt krijgen wij toch wel de ene horrorstory na de andere te horen: bloedzuigers, modder tot boven je knieën en ga zo maar door. Jammer dan! Zien we morgen allemaal wel weer. We kopen twee van die afzichtelijke brommer regen jassen, kunnen we onze rugzak onder doen, en een normale regenjas voor Martin. Rum wordt steeds goedkoper en daar kopen wij dus ook wat van voor als we morgen bij het klooster zijn. Daarna gaan wij hangen op de kamer want veel is er met dit weer niet te doen. Tegen etenstijd gaan we eerst even douchen en lopen dan naar het restaurant dat ook Dream heet. Eten is goed en het lijkt wel of alle Nederlanders hier zitten dus worden er over en weer wat reisverhalen uitgewisseld.

28 Oktober

Bij het boeken van de reis had ik me zo verheugd op deze trek van Kalaw naar Inle Lake waarbij je verschillende dorpjes aandoet en overnacht in een klooster.Waiting for the verdict Nu bij het pakken van onze spullen (truien, regenjas en warme sokken) en de regen die nog steeds non stop op ons neerdaalt ziet het er toch minder uit. Desalniettemin heb ik er onwijs veel zin in, laat maar komen! Om 8:30 worden wij opgehaald en in 30 minuten naar het startpunt gebracht. Bij aankomst zien wij alleen maar verontrustte gezichten van mensen die tot lieshoogte water in de rivier aangeven en glibberige partijen beschrijven. Onze gids die deze trekking voor de eerste keer doet en ongeveer 1m30 groot is heeft schrik in de ogen en zegt dat ze eerst met de agent gaat bellen om te kijken of dit wel moet doorgaan. Ik wil helemaal niet dat ze belt want ik wil gewoon gaan lopen. Maar goed ik wacht wel af. Er zit een Amerikaan die regelmatig trekt in onze schuilplaats voor de regen. Wij raken in gesprek omdat hij Nikko op mijn rugzak ziet staan; plek waar hij regelmatig heeft gelopen en geeft aan dat het pad hier echt niet leuk is. Hij had een trek van 3 dagen gereserveerd maar is er na de eerste dag mee gestopt omdat je overal wegglijdt. Als wij een tijdje hebben gebabbeld komt de gids terug met de mededeling dat de agent de wandeling afraadt en dat wij naar Inle Lake gebracht zullen worden. De teleurstelling bij mij is groot! Ik wil helemaal niet nu al naar Inle Lake en probeer dat de gids duidelijk te maken. We gaan toch met de auto weg. Ze probeert haar best te doen om mij weer op te vrolijken maar ze ziet duidelijk dat ik teleurgesteld ben. Als alternatief gaan wij eerst nog naar een grot. Uiteraard moeten wij onze schoenen weer uit en aangezien het koud is en overal blubber ligt heb ik hier eigenlijk helemaal geen zin in. Doe het toch maar waarna we door de meest vreselijke grot geleid worden. Net als in de rest van Myanmar “verzieken” ze veel van dit soort dingen door overal glitterlampjes op te hangen. Ok smaken verschillen maar nadat ik in Bagan al verbaasd was door deze lelijke manier van gebouwen pimpen, maakt ie mij vandaag eigenlijk gewoon kwaad waarna Martin zo onwijs hard z’n hoofd stoot tegen een stalagtiet/miet dat ie bijna knock out gaat. Lijk bleek loopt ie de laatste meters door het ijskoude water in de grot waarna wij in de auto even bijkomen. Wij bezoeken nog de markt in Heho waar alle geuren en kleuren op me af komen. Ik probeer mijn stemming om te gooien maar bij het bezoeken van een paraplumaker krijg ik zo’n onwijze kramp in mijn buik dat ik aangeef dat we geen tussenstops meer hoeven te maken. Ben nou eenmaal niet zo goed in deze teleurstelling verwerken.

Feiten:
  • Plaats: Kalaw
  • Route: Bagan - Heho - Kalaw
  • Hotel: Dream Villa Hotel
  • URL:
  • Do’s:
      • Naar het Olifanten kamp gaan!
      • Trek van Kalaw naar Inle Lake
  • Don’ts:
      • Als het regent zijn de treks meteen erg modderig.
      • De grotten

Bagan

Inle Lake