Potosí

02.11.05

Ik ben helemaal  verbaast als ik wakker word en het blijkt al 7:45 te zijn. Gelukkig hadden ze bij de receptie gisteravond gezegd dat de tour naar de zilvermijn pas om 9:00 zou beginnen, nog tijd zat dus. Wij gaan lekker warm douchen en om 8:30 gaat de tel. De gids staat beneden en vraagt ofEen uitgang van de Cerro Rico zilvermijn wij al kunnen komen. Omdat wij gisteravond niets hebben gegeten hadden wij ons best wel op het ontbijt verheugd en dat zeggen wij hem ook. Gelukkig is het geen probleem en komt hij ons over een half uur ophalen. Stipt om 9:00 rijden wij naar het omkleedhok waar wij een mooie blauwe overall, een helm en overheerlijke rubberen zweetlaarzen aangemeten krijgen. Wij gaan een batterij halen voor onze hoofdlamp en daarna lopen wij naar 1 van de 100 kleine winkeltjes die je hier langs de straat vind waar wij een uitleg krijgen over de “dagelijkse” boodschappen (cocabladeren, die wij zelf ook even mogen proeven. Ze smaken naar de coca snoepjes die wij in La Paz hebben gekocht, niet vies dus, 96% rum, stevige cigaretten met van alles erin, dynamiet en ontstekingsgerei)van een mijnwerker. Wij kunnen een zakje van alles meenemen voor 16 Bolivianos en dat doen wij dus. Het is vandaag een feestdag dus de kans dat wij iemand tegenkomen is gering maar dan nog. Vanaf deze plek rijden wij naar de mijnen.
De mijnen zijn echt verlaten ivm de feestdag maar dit mag onze pret niet drukken want wij hebben een erg goede gids bij ons die mij zelf zo ver krijgt toch ook maar mee de mijn in te gaan. Buiten wordt door de gids nog een laatste schietgebedje gemaakt, zijn wij hier blij mee? Hij legt dat alle mijnwerkers dit doen omdat Jezus niet de mijnen in kan komen. Jezus in van het licht en Tío, de duivel, van het donker. In de mijnen geloven alle mijnwerkers dus in de duivel en niet in god. De beeldjes van Tío die je overal in de mijnen tegenkomt liegen er trouwens niet om. Hier worden ook bepaalde rituelen door de mijnwerkers uitgevoerd.
Na 1.5 lopen, kruipen en je afvragen of je hier nog weer levend uitkomt zien wij weer licht en daar zijn wij erg blij om. In de mijn ben je niet veilig, om de zo veel tijd stort van alles in. Ons zakje met goedjes geven wij aan de kinderen van een paar mijnwerkers (op aanraden van de gids) en zij beloven het aan hun vader te geven (ik had die dynamiet staaf niet aan kinderen gegeven en die cocablaadjes..???). Daarna keren wij terug naar het centrum waar wij onze eigen heerlijke schoenen weer aan mogen en wij geïnformeerd worden dat wij om 16:00 gehaald worden voor de transfer naar Sucre. Zo hebben wij mooi nog even tijd om iets te gaan eten en te drinken.
Om 16:30 komt de chauffeur en om 19:00 zijn wij in Sucre.

Feiten:
  • Plaats: Potosí
  • Route: Uyuni - Potosí
  • Hotel: Hostal Cerro Rico
  • URL: www.hostalcerrorico.8k.com
  • Do’s:
      • De mijnen bezoeken
      • Cocabladeren proeven en kopen voor de mijnwerkers
  • Don’ts:
      • Denken dat dit misschien wel je laatste excursie kan zijn...

Uyuni/Salar de Uyuni

Sucre