Puerto Iguazú

Ignacio de MiniZij brengen ons vandaag naar Puerto Iguazú, onze eindbestemming van vandaag. Op weg daarheen mogen wij twee stops uitzoeken. Martin wil graag naar St Ignacio de Mini- Jezuiten kamp en Minas de Wanda waar edelstenen worden gewonnen. Ik was graag naar een Yerba de Mate fabriek gegaan maar goed het is vandaag zijn dag. St. Ignacio de Mini is nog redelijk interessant omdat wij een leuke gids hebben die veel verteld en nog goed Engels spreekt ook (ik heb geen zin om weer alles te vertalen). Jammer dat de plek nog niet zo oud is dat je er echt een historisch gevoel bij hebt maar het was wel de moeite waard om hier te stoppen. Bij de uitgang eten wij meteen ook iets. Onze volgende stop is een mijn waar edelstenen gevonden worden. De site stelt echt niets voor maar het is wel apart om te zien dat deze edelstenen hier gevonden worden. Vanuit hier is het nog even rijden om in Puerto Iguazú te komen. Als wij dan eindelijk om 18:30 bij Posada La Sorgente zijn, zijn we echt heel blij. Wij krijgen een donkere maar wel prima kamer en willen eigenlijk alleenMinas de Wanda maar 1 ding en dat is een biertje drinken! Als wij op weg naar dat biertje het busstation zien waar vandaan wij morgen de bus willen nemen naar de Iguazu watervallen kopen wij maar meteen eerst een kaartje. Geen idee hoe druk het morgen is. Dan is het Bier! Bier! Bier! Wij gaan bij een heerlijk tentje zitten waar wij nog eens verrukkelijk eten!!! Wow, wat is dit lekker en de bediening top!

28 September

Wij slapen slecht! Prima kamer maar heel erg gehorig. Je hoort echt alles. Eigenlijk zijn wij nog moe als de wekker gaat maar wij willen een vroege bus naar het park en zo de menigte een beetje voor zijn. Het ontbijt stelt niets voor maar wij eten Garganta del Diablotoch maar even iets waarna wij meteen naar het busstation lopen. Wij zien helaas net de bus voor onze neus wegrijden maar gelukkig komt er over 20 minuten alweer een. Intussen is het heerlijk zitten in het zonnetje. Om 8:00 staan wij bij de gate van het park, tijdstip waarop het open zou moeten gaan. Duidelijk kleine vertraging en op het bord staat dat het St. Martin eiland gesloten is omdat het voor een groot gedeelte onder water staat. Als wij onze kaartjes kopen worden wij er ook meteen op gewezen om eerst naar e Garganta del Diablo te gaan want ze vrezen dat ze die om 12:00 moeten sluiten vanwege het hoge waterpeil. Als wij het park inlopen zijn wij een beetje in dubio. Pakken wij meteen het treintje of gaan wij zoals de ober ons gisteren meldde eerst via de Sendero Verde waar je kans hebt vogels en misschien een jaguar te zien. Optie twee dan maar. Vanmiddag hoeven wij dat niet meer te proberen. Helaas zien wij geen jag maar het is wel een mooie route. Een wijze beslissing was het alleen niet. Iedereen werd natuurlijk bij de ingang verteld dat ze eerst naar de Garganta moesten gaan dus het treintje wat langs komt rijden bij de Estación de Cataratas (aan het einde van de Sendero Verde) zit helemaal vol. Er gaat 1 treintje per half uur. Als ik een medewerker vraag of er nog aCircuito Superiorndere mogelijkheden zijn dan zegt hij mij dat er nog een 2km pas naast het treintje loopt dat je kunt lopen. Dat gaan wij dus doen. Wij gaan onze tijd niet verspillen met het wachten op een treintje dat misschien wel weer vol is. Wij gaan dus lopen en dat is helemaal geen straf want je loopt de hele tijd langs het water en wij zijn ver voordat een ander treintje aankomt al bij de Garganta. Vanaf hier is het nog een stuk lopen over bruggen totdat je er bent maar dit is ook al indrukwekkend! Wat een water! Na 20 minuten lopen (en het aantrekken van een regenjas) over de bruggen komen wij aan bij de Duivelskeel. Dit is echt machtig!! Binnen no time is alles wat niet bedekt is echt zeik nat. Foto’s maken moet je timen. Grappig! Na een half uur geoeh’t en geaaah’t te hebben lopen wij weer terug over de bruggen. Door het continu stromende water onder me door ben ik tegen de tijd dat wij bij het terras aankomen redelijk groen en geel en wil dus maar eerst even iets drinken en eten. Hierna voel ik me een stuk beter en nemen wij het treintje tot het tussenstation waar wij zonet eerst stonden te wachten. Er staat nu helemaal een rij waar je eng van wordt en ik zou echt gaan lopen als ik daar zou staan. Wij lopen vanuit hier eerst het Circuito Superior, boven een lange reeks watervallen, en daarna het circuito inferior, onderlangs waarbij je op sommige stukken echt drijfnat wordt of liever gezegd doorweekt wordt. Als ik dan ook een plekje in de zon vindt waar geregeld nieuwsgierige coaties je komen bezoeken gaan wij daar even zitten om op te drogen. Lekker! Eenmaal terug bij Estación Cataratas pakken wij het treintje naar de ingang. Vanuit hier gaat de Sendero Macuco die wij eigenlijk wel wilden lopen maar waar je ongeveer 2 uur over zou doen. Het is nu 2 uur, eigenlijk heb ik gezien wat ik wilde zien, het is warm, wij hebben weinig gegeten en dan nog 2 uur lopen door 31 graden. Nu even niet. Wij vullen nog een questionnaire in en pakken lekker de bus terug. Kopen tegenover het busstation allemaal lekkers en gaan bij het zwembad heerlijk in de zon zitten en probeer uit te vinden hoe laat onze transfer morgen is na behoorlijk wat onduidelijkheid over de mail.’s Avonds vieren wij, voor nu, onze laatste dag Argentinië in het restaurant dat gisteren zo goed bevallen is (en nu weer). Argentina, volveremos!!!

Feiten:
  • Plaats: Puerto Iguazú
  • Route: Esteros de Iberá - Posadas - Puerto Iguazú
  • Hotel: Posada La Sorgente
  • URL: http://www.lasorgentehotel.com/
  • Do’s:
      • Uiteraard de watervallen bezoeken
      • Genieten van de heerlijke steaks (maar waar doe je dat niet in Argentinië?)
  • Don’ts:
      • Pootje baden aan de rand van de watervallen?

Esteros de Iberá

Foz do Iguaçu