Queenstown

20/12

Toen wij vanochtend wakker werden scheen gelukkig de zon een beetje. Het was wel bewolkt en behoorlijk fris maar dat mocht de pret na die eindeloze regen zeker niet drukken. Omdat de vrouw des huizes ons verzocht had stipt om 10 uur uit het appartement te zijn, liepen wij om 9:00 even naar de i-site om te kijken of wij nog een avond wilden blijven. Toen wij daar overtuigd werden dat wij nog wel een dag wilden blijven, liepen wij terug om oma te vragen of wij nog een avond mochten blijven. Helaas! Zij was helemaal volgeboekt voor vanavond. Toen ze merkte dat wij baaldeKiwi kerstfoton meldde zij ook te balen; scheelde haar weer een kamer schoon maken. Zo kun je het natuurlijk ook bekijken.

Toen eenmaal duidelijk was dat wij niet meer konden blijven, hebben wij de spullen ingepakt en besloten wij richting Queenstown te gaan want een andere accommodatie in Wanaka zoeken hadden wij niet zo veel zin in. Op de weg naar Queenstown zijn wij nog even bij Puzzling World gestopt maar eigenlijk hadden wij geen zin om hier naar binnen te gaan. Toen ook maar besloten om een stukje terug te rijden zodat wij via de scenic route die door Cardrona leidde naar Queenstown te gaan. Een schitterende route met, omdat wij wederom regen hadden, mooie regenbogen.

Binnen no time waren wij in Queenstown waar wij wederom redelijk snel een motelletje hadden. Wij twijfelden nog even voor een Crowne, aangezien wij daar gratis hadden kunnen zitten met de punten, maar de motelletjes bevallen ons zo goed dat wij daarvoor kozen.

Toen wij geïnstalleerd waren zijn wij even naar de Remarkables shopping centre gereden en daarna hebben wij heerlijk door Queenstown geslenterd. Hebben nog geprobeed de verkeersboete te voldoen maar dat ging helaas niet omdat de bank uiteraard op zondag dicht is. Heerlijk op het terras gezeten en genoten van de zon ondanks de kou. Het is maar 13 graden vandaag. Heel ongebruikelijk voor de tijd van het jaar maar dat kon ons niets deren vanwege de heerlijke zonnestralen.

Nog even langs de wharf gelopen en naar de cable car en toen om een uur of 4 naar ons motelletje terug geslenterd waar wij daar ook nog even op het balkon hebben gezeten.

Kawarau Bridge21/12

Wij worden wakker met zon en daar verheugden wij ons al lange tijd op. Het is fris maar droog en dat is ons alles waard op dit moment.

Na het ontbijt rijden wij even naar de Kawarau Bridge, de plek waar het bungy jumpen is uitgevonden. Het is er al relatief druk en het lijkt wel een fabriek. Het is een komen en gaan van auto’s en daarmee enthousiaste springers. Bij het uitkijk platform zien wij de ene na de andere springen en het gaat ze allemaal zo gemakkelijk af dat de lol er eigenlijk snel af is. Wij lopen nog even over de brug, want het uitzicht is echt wel weer spectaculair en rijden dan via Arrowtown naar Queenstown terug. Tenminste dat was de bedoeling. Arrowtown kunnen wij toch niet zonder een bezoekje voorbij rijden volgens de gidsen en besluiten daar in het koude zonnetje even een bak koffie te drinken. Arrowtown staat bekend als goudmijntje dus Martin wil ook alle juwelierszaakjes in om alle nuggets te bekijken. De klomp ter waarde van 21000NZD was echt wel de grootste en bleek zomaar per toeval gevonden te zijn. Lijkt me een leuke zondag middag te zijn geweest als dat een zondag middag activiteit was…Shotover River

Na koffie en meerdere Nuggets in Arrowtown rijden wij een paar km  om aan te komen bij de Shotover River waar vandaan de, hoe kan het bijna ook anders, de shotover jet vandaan schiet door een prachtige gorge. De high adrenaline ride kan ons niet helemaal boeien, het uitzicht deste meer. Ik besluit aan de bank van de rivier even plaats te nemen, Martin ziet zijn kans op het striken van gold en doet dan ook meteen verwoedde pogingen om zijn eigen nugget te vinden. Wij zijn nog steeds in loondienst dus je begrijpt dat deze poging helaas weinig opleverde.

Op onze terugweg naar Queenstown besluiten wij de scenic route naar Glenorchy te rijden en scenic is deze zeker. Zo mooi kan NZ dus zijn. Wow…wat een uiztichten over de Remarkables en Lake Wakatipu.

De reden van deze rit was niet alleen de giga mooie uitzichten maar ook het feit dat ik had gelezen dat op deze route de NZSKYDIVE was. Gisteren hadden wij in Queenstown bij NZONE al geïnformeerd. Maar het enorme onpersoonlijke en het hoge ”je moet nu boeken anders kan het niet” en “je moet wel de 15.000ft doen voor de thrill” stond mij totaal tegen. Daarbij had ik me voorgenomen als ik zou springen zou het meteen moeten. Vooral niet te lang over na denken. Nu had ik er natuurlijk al een paar dagen over nagedacht want ik dacht in Queenstown of niet maar nu voelde dat wat anders. 1km voor Glenorchy (hoeveel mensen wonen hier) had ik de afslag van de aerodome gezien maar wij dachten dat wij in het bureau in Glenorchy moesten boeken dus zijn wij eerst doorgereden. Toen hier eigenlijk niets bleek te zitten zijn wij terug gereden naar het bord maar toen wij voor het pad stonden zagen wij een groot bord met unauthorised personnel…imprisonment 3 months…fine 2000NZD. Nou nee dus. Terug naar Glenorchy en daar in het toeristenbureau annex supermarkt; voor de wandelaars die hier aan de Routeburntrack beginnen; gevraagd hoe en wat. Eigenaresse duwde mij de tel in handen en ik hoorde alleen prijs en als wij nu zouden komen zouden wij meteen kunnen gaan. Hoorde een lichte twijfel bij Martin in zijn stem maar voordat hij eigenlijk iets kon zeggen waren wij al op weg naar de skydive zone. Toen wij eenmaal daar waren en een korte film van een vorige jumpster te zien kregen twijfelde ik nog steeds of wij dit wel moesten doen maar Martin leek opeens geheel overtuigd.

Uitzicht vanuit Skydive vliegtuigWij tekenden ons leven weg en werden op de airstrip (dat kun je het amper noemen) meteen in pakken gehesen door onze tandemers Yari en Iain. Mmmm…wordt me nog uitgelegd wat wij gaan doen? Voordat wij er erg in hadden zaten wij na tien min. en een hele korte uitleg (you crawl out like this, put your legs under the bar, cross your arms, put your head back, we jump, after 5 sec I tap you on the shoulder, you like a banana…ik sprong met een Fin die het Engels nog niet helemaal machtig was) in het vliegtuigje gepropt en maakten wij vaart op het weiland en vlogen wij eerst 20 minuten over de mooiste bergtoppen. Er werd in het vliegtuigje maar weinig ge-awesomed en ge-sweet… was iedereen een beetje zenuwachtig…wat zijn wij pas op de helft van de hoogte? 3 minuten voor jump out werd mijn tuigje nog een keer gecontroleerd, werd een mutsje opgezet, handschoenen aangetrokken, goggles opgezet en hoorde ik Yari nog zeggen: SCREAM it makes it BETTER!! Hop op schoot bij mijn life saver (toch een beetje awkward plekje), wordt vastgekoppeld en opeens ging dan toch echt het deurtje open. Benen door de opening, loslaten…ja Eef…LOSLATEN, armen kruisen op je borst, hoofd naar achteren en off we go….AAAARRRRRGGGHHHH! 12.000ft ziet er toch f***ing hoog uit op die hoogte! Binnen 5 sec wordt er op je schouder getikt en mag je je armen wijd doen – you like banana. Ik vond die 45 seconden freefall lang genoeg….kon zelf even nadenken en toen ging de chute open. Als je denkt dat je alles gehad hebt, voel je opeens gespen losgaan…schrok me rot…dat is om je een comfortabelere houding te geven…hahaha…ik was pas comfortabel toen ik ook opeens Martin z’n chute naar beneden zag gaan. Thank god!!! Geprobeerd wat foto’s te maken maar mijn toestel leek meer van streek dan ik, die deed niets meer. Erg warm was het ook niet geweest dus misschien toch wat van slag.Selfmade picture

100 meter boven de landing krijg je nog te horen dat je je benen naar voren moet doen en verder niets moet doen. Toen wij voet aan de grond zette zag ik Martin al liggen. Ik vond het wel stoer en was eigenlijk, geheel tegen wat ik verwachtte, meteen helemaal bij. Ik zag Martin toch even steunen. Rustig daar dus ook even blijven zitten om de sprong van degene na ons te bekijken. Realiseerden ons toen pas hoe hoog dat vliegtuig eigenlijk gaat. Toen ook deze jongen veilig was geland en die een beetje dezelfde uitdrukking als Martin had besloten wij onze weg naar huis te maken.

Op ons balkon scheen nog heerlijk de zon en daar hebben wij de rest van de dag van genoten. Jemig, het werd zelfs even warm op het balkon. Daarna lekker gegeten en nu heerlijk aan het bijkomen van de onwijs enerverende dag.

22/12

Ongeloflijk slecht geslapen omdat ik om de 10 minuten onwijs zenuwachtig werd voor de sprong die ik ’s middags al gemaakt had. Vreemd!

Volgens de originele planning zouden wij vandaag naar te Anau gaan om vervolgens morgen een Doubtful Sound Cruise te maken maar die cruise hebben wij gisteren geannuleerd vanwege de slechte weersvoorspellingen. Naar Te Anau gaan wij nog steeds en proberen tegelijkertijd een Milford Sound Cruise te doen. Voordat wij Queenstown verlaten, rijden wij nog even het centrum in want ik wil die snelheidsovertreding betaald hebben. Dat kan namelijk maar bij een bepaalde bank en ik weet niet waar wij die allemaal nog gaan tegenkomen maar in Queenstown is er een die om 9:00 open gaat. Weg is weg zullen wij maar denken. Wij zijn net voor opening bij de bank en drinken dus in een heerlijke ochtend zon een bak koffie. Op de eerste voorspelde warme dag van de vakantie gaan wij een hele tijd in de auto zitten. Wij lijken wel gek.

Feiten:
  • Plaats: Queenstown
  • Route: Wanaka - Cardrona - Queenstown
  • Hotel: Autoline Motel
  • URL: http://www.autolinemotel.co.nz/
  • Do’s:
      • Hier een paar dagen blijven - heerlijk relaxed
      • Shotover river
      • Kawarau Bridge
      • Glenorchy scenic route
  • Don’ts:
      • Uit een vliegtuig springen misschien?

Wanaka

Te Anau