Santo Domingo

Woensdag 17 November

Wat een dag, wat een dag en dat hebben wij al vaker gezegd in Cuba. Wij zijn vanochtend op tijd wakker geworden, hebben ontbeten in het hotel en zijn op pad gegaan richting Niquero, helemaal links onderin Cuba. Wat opvalt dat hoe zuidelijker je komt hoe beter de weg staat aangegeven en hoe gemoedelijker de dorpen worden. Wij rijden via Las Tunas en slaan voor Bayamo af richting Manzanillo en dan is het eigenlijk alleen maar rechtdoor richting Niquero. In de Lonely Planet stond al als je hier niets te zoeken hebt dan is er ook niets. Wij wagen er toch op en veranderen heel snel van gedachte als wij het hotel zien dat voor ons geboekt staat. Ondanks de vele km’s hiernaartoe willen wij hier echt niet blijven. Wij parkeren de auto voor de deur en vragen de receptioniste een ander hotel voor ons te regelen. Het gaat allemaal erg moeizaam want het tel. systeem is hier triest maar de receptioniste doet vreselijk haar best. Het hotel waar wij een oog op hadden zit vol maar er is wel een andere waar nog plek is. Hmm..willen wij dit wel? Wij eten een broodje saai aan de hotelbar terwijl de bewaker een paar keer naar ons toekomt om te zeggen dat wij de auto moeten wegzetten. Wij willen zo weer weg dus wat is het probleem? Nou het probleem komt 2 tellen later binnenwandelen en vraagt ons de autopapieren. Hij laat ons uitendelijk gaan met een waarschuwing. De maat is alleen wel vol en wij willen zo snel mogelijk weg. Wij moeten helemaal terug naar Manzanillo want kennelijk blijkt mijn tussendoorroute alleen voor 4x4’s te doen zijn. Van daar naar Yara en Bartolomé Masó. Wij gaan het stiekem proberen in Balcón de la Sierra (het hotel dat vol zou moeten zijn), wij hebben geen zin meer. Ze hebben een kamer maar het is echt een hell hole, oh nee sorry dat zou dit ongelooflijk gore ding tekortschieten. Het is ware griebus met de duivel als receptionist. Hij brengt ons naar een kamer waar de honden geen brood van lusten. GOOR!!! Geen gordijnen, geen deur die op slot kan en nog erger geen wc bril! Ik denk, ben hier morgen weer weg maar Martin denkt er niet flauw over daar een avond te blijven. Al moet hij nog 7 uur rijden, liever dat dan dit!! De duivelse kinderlokker laat ons een andere kamer zien en wij nemen hem niet meer serieus. Pakken onze spullen en gaan weg. Wij rijden door. Ik zie het niet meer zitten want wij moeten nu de bergen in en wij hebben geen flauw idee hoe lang het nog gaat duren. Na een extra uur komen wij uit in Villa Santo Domingo en wij zijn blij!!! Wat een opluchting. Het lijkt wel een paradijs (dat is het bij lange na niet maar wel het beste wat ik in een tijdje gezien heb).Hier hadden wij in eerste instantie de kamer gekregen vanuit Niquero. Wij krijgen een villa’tje met eigen deur, die op slot kan, wc bril, stoelen, alleen een koude douche (nou ja moet dan maar!). Wij zuipen de halve fles Bacardi, sorry, havana club leeg en wij zijn blij! Wat een opluchting. Wij eten iets en wij hebben een live band. Wij praten nog wat met een paar Limburgers (die toevallig op de hogeschool Zuyd werken) en gaan pas om 12:00 naar bed...wow!!!

Donderdag 18 November
Plato de Naranjo
 Wij slapen tot 9 uur uit en dat is heerlijk!!! Wij ontbijten met een saai sandwiskje die in totaal een uur duurt om op tafel te belanden maar dat mag de pret vandaag niet drukken. Wij rijden 20 meter naar links van het hotel om het Parque de Sierra Maestre in te gaan. De hoogste berg van Cuba, Pico Turquino, behoort ook tot dit park maar de populariteit van dit gebied is te danken aan de tijd die de Revolutionairen, met oa Ché en Fideldie, hier hebben doorgebracht om de revolutie voor te bereiden. De boshutten waar zij destijds in geslapen en gekookt hebben zijn bewaard gebleven en dat willen wij natuurlijk wel zien alleen moeten wij daar wel 5 km tegen een helling van 40% oprijden. Yaiks, mag je dus ook niet zelf doen. Verplichte rijgids en loopgids klimmen in de auto en rijden je tot Plato de Naranjo waar de auto met rijgids blijft staan. Sleutels wil hij ook houden voor noodgevallen, jaja. Vertrouw het niet maar wat moet je? Wij beginnen met onze wandeling en wat volgens de Lonely Planet een wandeling van +/- 1,5 uur had moeten zijn wordt er één van +/- 4. Tenminste wij zijn na 2 uur pas bij het midwaypunt. Omdat wij ervan uitgingen dat de route +/- 1,5 uur zou zijn hebben wij ook geen water mee. La Comandancia de la Plata is best indrukwekkend als je er even bij stilstaat dat hier de plannen voor de revolutie zijn gesmeed. De terugweg wilen wij wat vaart maken want wij hebben dorst. Tegen de ergste dorst krijgen wij een paar vers geplukte sinaasappels die echt heerlijk zijn.

Als wij bij de auto terugkomen is het +/- 14:00 en wij zijn eigenlijk bekaf en hebben wel genoeg gehad maar wij hadden ook nog een tripje naar een ander uitzichtspunt geboekt dus verzamelen we al onze krachten en gaan wij verder. Wij lopen via zo’n 300 treden naar La Placita en het is best grappig om te zien dat daar in the middle of nowhere mensen wonen in een soort van commune. Net voordat wij terugzijn komt de autogids ons tegemoet met een ezel. Martin heeft namelijk erg veel last van zijn enkel en zo kan hij de laatste paar meter achterop de muilezel. Bij terugkomst zie ik dat er extra km bij ons op de teller staan en dat zit me niet lekker. Ze zetten ons af bij het hotel en meneer blijft zitten alsof het zijn auto is. Vervelend. Hier met die sleutels en meteen even gecontroleerd of het reservewiel en alle andere dingen nog wel aanwezig zijn. Stom, maar het voelde niet goed. Wij geven onze loopgids een broodje en een cola en daarna vraagt de rijgids of hij even onze auto mag lenen. Dacht het niet!!! Hij houdt vol maar ik ook! Niks ervan. Wij gaan even een Cuba’tje drinken in de Rincón de las Memorias en gaan lekker onder de koude douche. Zometeen nog weer even een gefrituurd kippetje en dan naar bed en morgen richting Santiago.

Feiten:
  • Plaats: Santo Domingo
  • Route: Camagüey - Las Tunas - Bayamo - Manzanillo - Niquero - en weer terug naar Santo Domingo
  • Hotel: Villa Santo Domingo
  • URL:
  • Do’s:
      • Hierheen gaan. Touringcars vind je hier niet omdat ze niet tegen de berg opkunnen.
      • Drinken meenemen als je de Comandancia de la Plata wilt lopen. In tegenstelling tot wat in de Lonely Planet staat; je doet hier zo’n 3,5 uur over
  • Don’ts:
      • In Balcón de la Sierra blijven. Doorrijden; Villa Santo Domingo is echt beter!!!
      • Je mag niet zelf naar Plato de Naranjo rijden. Je sleutels moet je bij de driver achterlaten ivm met eventuele emergencies. Naar boven lopen kan natuurlijk ook... :)

Camagüey

Santiago de Cuba