Sapa

Borrelen en eten wat totdat het tijd is om de taxi richting het station te nemen voor de slaaptrein richting Lao Cai. Wij delen de couchette met een Duits echtpaar.

01-12-06

Het slapen in de trein blijkt een onmogelijke opgave. De Duitsers proberen het Zwarte Woud om te zagen en als dat niet lukt proberen ze het te vergassen. YUCK! Kortom wij hebben geen oog dichtgedaan. Om 5:30 worden alle cabines geopend met de mededeling dat wij er bijna zijn. Tenminste wij geloven dat ze dat mededelen; er is weinig van te maken. Voor hetzelfde geld wordt de trein in beslag genomen.... Het is toch het eerste. Wij komen om 6:10 aan in Lao Cai. Flower Hmong od de Sapa MarketDoor de harrewar van alle bordjes vinden wij ook de onze. Wij worden in +/- een uur naar het Chau Long hotel in Sapa gebracht. Kamer is ok en het beste is dat wij er meteen in kunnen. Lekker, verwarminkje staat klaar en wij besluiten dus maar even te gaan liggen. Wij zijn de enige in die poging want van de straat komt al veel lawaai. Vietnamezen zijn +/- 12:00 uitgefeest op straat maar beginnen weer vroeg +/- 5:00. Om 7:30 klopt de gids ook nog aan of wij nu al de wandeling willen gaan doen. Uhum. Kan het vanmiddag? Maar de lunch dan? Weet je wij gaan vroeg lunchen +/- 11:00 en gaan daarna lopen is dat ok? Ja helemaal prima. Om 11:00 staat Manh (mike) bij het hotel en hij brengt ons naar het restaurant om de hoek. Het eten is perfekt! Heb nog nooit zulke lekker springrolls en gefrituurde garnalen gehad! Jammer dat ik na het eten een platgetrapte kakkerlak bij de keuken zie liggen. YUCK! Gelukkig blijft de lunch binnen. Om 12:15 lopen wij naar het dorpje Cat Cat waar de zwarte Hmong woont. Het is een leuke niet al te vermoeiende wandeling, alleen jammer dat het zo mistig is. Ons eindpunt van de wandeling is een waterval waarna de klim terug begint. Wij mogen ook kiezen voor de brommer maar eigenlijk vind ik een beetje lichamelijke inspanning wel even lekker! Bij terugkomst in Sapa lopen wij nog over de lokale markt. Geweldig, wat een kleuren! Mensen zijn ongelooflijk vriendelijk maar ook best halsstarrig om je iets te laten kopen. Wij lopen naar het hotel terug voor een warme douche want wij zijn behoorlijk afgekoeld en lopen daarna een tentje binnen voor een borrel (blijkt nog niet zo eenvoudig) en wat te eten.

02/12/06

TypischVoor het eerst echt goed geslapen. Om 9:30 komt Manh ons pas ophalen dus nog alle tijd om rustig aan te doen. Als hij er om 9:30 is beseft hij dat hij onze terugreis nog niet geregeld heeft (is ook niet vanuit Hanoi doorgegeven) en zegt dat ie daar nog een half uurtje voor nodig heeft. Zit niets anders voor ons op dan te wachten. Het is buiten nat en mistig dus nog heel even wachten vinden wij niet zo heel erg. Als hij terugkomt beginnen wij aan onze wandeling naar twee dorpjes: Lau Chai en Ta Van. Door de mist kunnen wij ook nu helaas weinig zien maar de wandeling heeft zeker een indruk bij ons achtergelaten. In Ta Van eten wij onze lunch bij mensen thuis onder genot van zelf gestookte brandenwijn. Smaakt allemaal goed op dit moment. Na de lunch lopen wij nog een stukje en worden vervolgens met een busje voor het hotel weer afgezet. Bij het hotel nemen wij afscheid van Manh en gaan eerst even lekker douchen. Daarna gaan wij even naar een internet café om te kijken hoe het gaat met Typhoon Durian die koers maakt naar Vietnam. Durian heeft al behoorlijk huisgehouden op de Filipijnen en wij hopen dat hij kracht afneemt voordat hij bij Vietnam is. Helaas is er op het internet weinig te vinden en gaan dus maar lekker darten in het cafe. Wij zullen het wel merken. Als het in dit café te koud wordt, kacheltjes bestaan niet, het is normaal dat je jas aanhoudt binnen want de deuren staan ook overal open, gaan wij naar de enige plek waar wij een openhaard zien. De beste man heeft 3 maanden geleden zijn bar geopend en heeft de openhaard als tip overgehouden van zijn gids tijd. Hij heeft goed geluisterd want dit is heerlijk. Hij wil graag nog wat Westerse muziek op zijn pc hebben dus wij downloaden de programmatuur van mijn MP3 speler op zijn PC en zetten alle nummers van van mijn speler erop. Dit duurt zo’n drie uur met deze high speed internetaansluiting maar het menneke is helemaal blij! Vanuit hier lopen wij naar de Love market. De Love market was vroeger de plek voor de verschillende stammen om hun partner te vinden. Zaterdags waren ze toch allemaal in Sapa omdat daar altijd de markt was. Helaas is er geen love in the air met deze kou en zijn wij daar ook weer snel verdwenen. De gids meldde vanmiddag al dat de love market door het toerisme een beetje teniet is gedaan doordat kennismakende koppeltjes meteen een camera in hun snuit gedrukt kregen. Wij lopen naar een restaurantje en eten wat.

03/12/06

Wij hebben geen oog dicht gedaan; auto’s die niet wilden starten,Dagtrein vanuit Sapa naar Hanoi personeel dat uitgescholden werd enz. Vandaag hadden wij naar de markt in Bac Ha moeten gaan maar in plaats daarvan mogen wij nu 10 uur op een houten bankje in de trein gaan zitten! Yoegei. Wij kijken ernaar uit. Staan bijtijds op zodat wij nog even flink kunnen ontbijten en worden op tijd opgehaald om naar de trein gebracht te worden. Helaas dwalen wij vervolgens nog eens 40 minuten rond om zoveel mogelijk locals mee te nemen. Dit helemaal tot ergernis van een Britse backpackster die het even helemaal niet meer zag zitten. Dichtbij het station kregen wij onze tickets en gaan op zoek naar de trein. Eenmaal in de trein vragen wij elkaar af hoe wij dit gaan volhouden. Harde Vietnameze bankjes met verder helemaal niets, oh jawel, keiharde Vietnameze muziek, rokende Vietnamezen en verkopers die je ook nog een een klap geven als je niets wilt kopen. What the f...? Ik wil helemaal niets eten of drinken, heb je die wc gezien? Er komt ook nog een verslaafde langs die vraagt of wij een ligbank willen hebben. Martin loopt mee maar vertrouwd het boeltje niet en wij blijven dus lekker zitten op ons houten bankje met tralies voor het raam.

Wij hebben er nu bijna 3 uur opzitten....wanneer gaat dit wat sneller?

Het is 19:40, yoepie dan zijn wij er!!! NOT! Huh? Ik zie helemaal geen grote stad. Ik vraag het aan de Vietnameze die naast mij zit dmv een getekende klok. Zij tekend de wijzers erin. Shit wij moeten nog een uur!!! Als troost geeft ze ons wat droge koekjes die wij nu gretig accepteren want de karretjes zijn inmiddels al behoorlijk leeg. Vietnamezen eten aan één stuk door. Het zijn allemaal van die low calorie dingen dus je zult bijna nooit een dikke Vietnamees tegenkomen maar het nadeel is dat ze al het afval ook nog eens op de grond gooien en het liefst vreselijk smakken bij alles wat ze verorberen met als gevolg dat je elkaar bijna niet meer aankijkt en de trein een ontplofte kantine is als je ‘m verlaat.

Moe komen wij in Hanoi aan. Pakken de eerste de beste taxi die ons probeert af te zetten voor deze korte rit maar de hoteleigenaar steekt daar een stokje voor. Uiteindelijk hoeven wij maar de helft te betalen van de initiele vraagprijs nadat de chauffeur weigerde bij de prijs die de hoteleigenaar mij zei.  Ik ben moe en gebroken en kruip het liefst onder de wol want ze komen ons morgen om 4:30 halen voor de vlucht naar Hué. Wij hebben de hele dag nog bijna niets gegeten dus gaan toch nog even naar een café’tje om de hoek. Smaakt goed en special voor ons gaan ze nog even een fles rum kopen. Nu kunnen wij vast lekker slapen.

Feiten:
  • Plaats: Sapa
  • Route: Hanoi - Sapa (nachttrein)
  • Hotel: Chau Long Sapa Hotel
  • URL: www.chaulonghotel.com
  • Do’s:
      • Wandelingen door het gebied
      • Over de markt dolen
  • Don’ts:
      • Regenkleding en een warme trui vergeten
      • de dagtrein nemen vanuit Sapa terug naar Hanoi

Halong Bay

Hue