Swakopmund

Wij slaan het ontbijt vandaag over, niet helemaal in overeenstemming met het personeel van Weltevrede,  want na +/- 45 minuten rijden komen wij aan in Solitaire. Solitaire is bekend van het boek van Ton van der Lee en om het brood en de appeltaart van Moose. Bijna allemaal kiezen wij voor het laatste als ontbijt en als wij allemaal met een m2 voor onze neus zitten Kuiseb pasgeloven wij het bordje in de winkel: Was muss man in der Wüste noch mehr als Apfelstrudel bei Solitaire. Dit is LEKKER! Nadat iedereen vol zit en nog niet aan de lunch wil denken gaan wij richting Walvisbaai. De route daarheen leidt door de Kuiseb pas. Een ontzettend mooie route waarbij wij ook de 2000km vanaf Kaapstad passeren. Om +/- 12:00 stoppen wij bij een picknick plaatsje waar degene die het bekende brood van Moose hebben meegenomen kunnen lunchen. De rest vermaakt zich met het maken van foto’s van de kokerbomen en een plasgelegenheid zoeken. Het is hier nogal dunbegroeid….

Voor degene die geen lunch hebben gekocht kunnen bij aankomst in Walvisbaai, rond 14:00, wat kopen in de Supermarkt. De appeltaart is nu redeijk verteerd dus wij hebben wel trek. Ook is er in Walvisbaai gelegenheid om de eerste Namibische dollars te pinnen wat iedereen dus ook niet nalaat om te doen. Om 15:00 zouden wij vertrekken maar Tim heeft problemen bij de bank waardoor wij een vertraging van 40 minuten oplopen. This is Africa, right? Dus niemand lijkt zich er druk over te maken. Vanuit Walvisbaai maken wij een kleine detour naar een groep Flamingo’s. Het zijn lelijke zwarte….van mij mogen wij doorrijden…

Net voordat wij Swakopmund inrijden stoppen wij Dessert Explorers, een excursie bureau, waar wij een filmpje te zien krijgen over de mogelijk te ondernemen activiteiten op jawel onze vrije dag morgen. Wij boeken twee uur quadbiken in de dunes en Ies ook nog een township tour. Om 17:45 komen wij dan eindelijk bij Dunedin Star aan, ons onderkomen voor de komende twee dagen. Het was een lange dag en wij hebben wel trek in iets te eten. Wij besluiten met Barbara en Richard iets te gaan zoeken. Het valt niet mee. Het was vandaag payday en de Namibiërs leven bij de dag dus alles zit vol. Tegen beter weten in lopen wij Erichs Restaurant binnen en krijgen uiteraard te horen dat ze vol zitten. Nadat de gastheer ons aangeraden heeft iets verder om de hoek te kijken en wij die richting uitlopen komt opeens een ober van Erichs aanrennen. Zij hebben toch nog een plekje voor ons. African Magic zullen wij maar zeggen. Wij aarzelen niet en lopen meteen met hem mee. Het eten was erg lekker en wij hebben lekker gelachen.

29/09/07

Het is niet te geloven maar wij hebben vandaag een dagje vrij. Wij kunnen het vanochtend rustig aan doen want wij worden pas om 10:30 opgehaald voor het quadbiken. Wij worden stipt op tijd opgehaald en om 10:45 zitten wij op de bikes als we eerst wederom ons leven hebben weggetekend. Het quadbiken door de duinen is echt super maar na 1,5 uur zijn wij alle twee toch wat misselijk van de 8-jes en het op en neer. Ik heb het gevoel dat ik 1,5 in een achtbaan heb gezeten en wij nemen dus even flink gas terug. Wij zijn toch maar met z’n 2-en dus wij duperen er niemand mee en zo kunnen wij toch ook even relaxed van de omgeving genieten. Een uur was tekort geweVuurstiren en Bezirksgerichtest maar 2 uur is echt ruim (meer dan) voldoende. Bij terugkomst in het hotel gaan wij eerst even langs een supermarkt en proberen wij wat te eten te halen bij de KFC. Nadat wij daar een half uur in de rij hebben gestaan en het er niet naar uitziet dat wij binnen het komende uur geholpen zullen worden laten wij dit plan varen en gaan wat halen bij het nabijgelegen benzine station zodat Ies weer op tijd paraat staat voor de Townshiptour. Na de lunch loop ik met Nico even naar het oude treinstation dat nu op de werelderfgoedlijst staat. Wij lopen eerst ietwat de verkeerde richting uit omdat er ook een nieuw treinstation is waardoor wij aan de achterkant van het station uitkomen. Er zit nu een hotel in het oude gebouw en wij vragen aan de bewaking of wij via de achteruitgang naar voren mogen lopen omdat wij ietwat te lui zijn om helemaal om te lopen. Security guard nr. 1 vraagt het aan nr. 2. Nr. 2 loopt naar binnen om het aan 3 te vragen en komt vervolgens na 10 min. weer naar buiten lopen met Nr.4. In deze tijd hadden wij allang om kunnen lopen maar vinden wij nu niet zo netjes. Nr. 4 mag ons in geen geval uit het oog verliezen. Als wij haar duidelijk maken dat wij alleen binnendoor wilden lopen, haar Engels is iets beter, dan zijn wij in een halve min. aan de voorkant en moet zij om alle commotie wel lachen. Wij ook trouwens. Het is een mooi gebouw maar als je er geen tijd voor hebt mis je ook niet echt iets. Vanuit hier loop ik naar het Bezirksgericht en de vuurtoren. Maak wat foto’s en besluit, nu dat er eindelijk mogelijkheid toe is, even te gaan internetten. Bij terugkomst in het hotel ga ik even warm douchen, het is wederom behoorlijk fris, en ga dan naar Villa Wiese om Gidsie en Tim te helpen met de voorbereiding voor de braai die Tim heeft geregeld. Sta een uur sla te snijden met onmogelijke gebruiksvoorwerpen maar de braai was geslaagd. Aan het eind van de avond krijgen wij de video van Margriet haar skydive avontuur te zien en gaan dan lekker warm onder de vochtige wol (de kamers van Dunedin Star zijn heel slecht geventileerd en alles is na twee dagen vochtig).

Feiten:
  • Plaats: Swakopmund
  • Route: Sesriem - Solitaire - Walvisbaai - Swakopmund
  • Hotel: Dunedin Star
  • URL: http://www.dunedinstar.com/
  • Do’s:
      • Er zijn veel activiteiten, wij zijn gaan quadbiken
      • Naar het bezirksgericht lopen, zijn veel souvenierstalletjes
  • Don’ts:
      • 2 uur quadbiken is echt lang (1 uur is hoogstwaarschijnlijk te kort)

Sossusvlei

Khorixas