Tobameer

Si piso pisoWij vervolgen onze reis langs geweldige uiztichten op het Toba meer naar de Sipiso-piso waterval. Waterval die een hoogte heeft van 120m. Wij lopen een stuk naar beneden via de aangelegde trap maar stoppen halverwege. Bij de weg terug blijkt die afstand ook meer dan genoeg geweest te zijn. Vanuit Sipiso-piso vertrekken wij richting Parapat, de haven waarvandaan de ferry naar Samosir zal vertrekken. Alvorens daar aan te komen stoppen wij nog bij een tot museum omgebouwd koniklijk dorp van de Batak karo, rijden nog naar een uitzichtspunt op het Toba meer en luchen wij in Parapat.

Stipt om 14:30 vetrekt de ferry, die volgens ons toch wel heel erg verkeerd geladen is en een beetje heel erg achteroverhelt, richting Tomok op Samosir waar wij na een uur varen aankomen.  Samosir Island, dat ongeveer zo groot is als Singapore, is zoín 50 tot 75.000 jaar (whatís in a year) onstaan door een vulkanische eruptie. Het kratermeer, Toba, hetgeen van de krater is overgebleven is het hoogstbevaarbare meer in Zuidoost Azie op zoín 800m boven zeespiegel.

Bij aankomst op Samosir worden wij in +/- 20 min. naar ons hotel, het Toledo Inn, in Tuk Tuk gebracht. Het hotel ligt prachtig aan het meer en alle kamers kijken erop uit. GENIETEN!! En wat een rust! Na de eerste borrels, die hebben wij bij Sipiso-piso eindelijk kunnen vinden, gaan wij douchen en eten bij een restaurant dat aangeeft Batak cuisine te hebben. Helaas wisten ze alleen niet hoe ze dat moesten bereiden.

23 SeptemberBatak dans

Omdat de 1e ferry in Tomok al om 7 uur vertrekt is er om 6 uur al veel rumoer in het hotel. Als de eerste gasten zijn verdwenen begint het schoonmaakpersoneel ook meteen met hun routine waarvan de muziek keihard aanzetten er 1 is. Er blijft weinig anders over dan rustig opstaan en hopen op een lekker ontbijtje. Helaas, er zijn weer witte boterhamme, jam en een ei. Wij beginnen er al bijna aan te wennen.

Om 9:30 staat Erwin, zoals afgesproken, voor de deur. Wij rijden naar Ambarita voor een bezoek aan de Stone Chairs maar eigenlijk zijn de aangrenzende souvenierwinkeltjes veel leuker en brengen wij daar veel te veel tijd door. Erwin komt zelfs even kijken waar wij blijven. Dan is het ook echt tijd om te gaan willen wij niet te laat aankomen in Simanindo voor een traditionele Batakdans. Leuk om gezien te hebben maar als je het mist, mis je voor ons gevoel ook niet echt heel veel.

Op de terugweg van Simanindo rijden wij nog naar Tomok waar wij het graf van King Sidabutar en vermaken wij ons met de uit school komende kinderen.  Na Tomok zit onze tour op Samosir erop en gaan wij wat eten in Tuktuk, daarna barst wederom het onweer los en besluiten wij het lekker rustig aan te doen. We hoeven dan ook niks dus dat scheelt.Tobameer

24 September

Om 5 uur wordt weer het hele hotel gewekt. Ja, wij moeten ook met de ferry van 7 uur naar Parapat maar om dan al om 5 uur op te staan is toch wel iets te veel van goede. Als wij om 5:45 nog geen teken van leven hebben gegeven worden ze ongeduldig en blijven ze bij onze deur staan. Rond deze tijd hadden wij op willen staan wij worden immers pas om 6:30 door Erwin opgehaald en hebben besloten het ontbijt over te slaan aangezien wij daar toch niets aan missen. Zoals wij inmiddels gewend zijn verlaat de ferry het eiland weer stipt om 7uur. Het is nog behoorlijk fris en de meeste mensen blijven dus ook in hun auto zitten. Lijkt me niet veilig maar na een half uur vernaggelen besluit ik ook maar hetzelfde te doen. Vanaf Parapat is het nog 4 uur rijden naar Medan. Het grootste gedeelte van de reis gaat aan ons voorbij maar die enorme rubber plantage van Bridgestone hebben wij meegekregen. Jemig hebben die een paar bomen staan! Om 12:30 staan wij op het vliegveld van Medan. Onze vlucht vertrekt pas om 15:30 maar wij zien dat er nog een Garuda vlucht om 13:30 vertrekt. Wij proberen op deze vlucht mee te komen maar helaas is die volgeboekt. De bagage nu al afgeven kan ook niet want het enige dat op je bagage staat is Jakarta en geen vlucht nummer dus grote kans dat je bagage nu al mee zou gaan. Dat is erg jammer. Het is niet om uit te houden op het vliegveld dus wij besluiten in de Dunkin Donuts voor de terminal wat verkoeling te zoeken. Dat lukt maar eigenlijk willen wij ook iets eten. Net voor het vliegveld hebben wij een KFC gezien. Om daar nou met bagage weer helemaal naar terug te lopen? Ach ja wij hebben weinig andere opties dus toch maar doen. Het is lekker vertoeven in de KFC en daar blijven wij dan ook tot een 1 uur voor vertrek van ons vliegtuig.

Feiten:

Brestagi

Jakarta