Waitomo

Om 5:15 reden wij Otorohanga binnen waar wij snel nog wat boodschapjes hebben gedaan en daarna heel snel koers hebben gezet naar Waitomo. Wij wilden nog een cave adventure boeken voordat zij evt. zouden sluiten (in NZ sluit alles, op supermarkten na, op tijd) en hebben dat ook nog kunnen doen bij de Waitomo Adventures. Wij gaan morgen Tumu Tumu Toobing. Twijfelden nog aan een paar van hun andere adventures maar besloten uiteindelijk voor deze want wij wilden wel het gevoel van de caves krijgen maar daar niet een hele dag aan kwijt zijn. Vervolgens gezocht naar een slaapplaats voor vanavond en morgenavond. Wij hebben zo veel in de auto gezeten de laatste paar dagen dat wij ook een tweede avond hier wilden blijven ondanks het feit dat er in Waitomo, op de grotten na, niet zo veel te beleven is. Blijkt er morgen een kaarsenconcert in een van de caves te zijn waarbij in 1 uur alle kaarten verkocht waren en dus bijna alles volgeboekt blijkt te zijn. Maakt het vast makkelijk om iets te vinden in dit “dorp” waar +/- 4 accommodaties zijn. Onze voorkeur had dan ook slechts voor de eerste avond plek. Uiteindelijk vinden wij iets in een semi backpackers hostel iets. Het mag geen naam krijgen maar wij hebben een bed met badkamer en kunnen er 2 avonden blijven (willen wij dat?). Gaan heerlijk eten bij Huhu Cafe en vallen met het enorme gekletter op het dak in diepe slaap. Ja inderdaad het regent nog steeds!Waitomo Cave Adventures

05/12

Het heeft de hele avond zo onwijs geregend dat ik denk dat onze tour door de grotten niet meer door zal gaan maar wij vertrekken toch vanuit het boekingskantoor richting grot. In het busje naar het begin van de grot wordt mij duidelijk dat doorgang van de tocht allemaal een beetje afhangt van de hoogte van het water in de grot. Allemaal eerst omkleden dus en er misschien achterkomen dat het niet door kan gaan…handig?

Als wij ons allemaal in ons (natte) wetsuit hebben gehezen met idem dito sokken, bah wat zit dit verschrikkelijk, en witte wellies maken wij een korte wandeltocht door de velden om uit te komen bij de ingang van onze cave. Mmmmm, de toegang tot onze cave is allerminst groot te noemen en ik vraag me af of wij hier allemaal doorheen kunnen. Als je de ladder afgeklommen bent door het nauwste gat ever kom je uit op een plek waar je niet rechtop kunt staan en door de enorme regen alleen maar snelstromend water voor je uit ziet gaan. Meteen als je daar aankomt moet je in je eentje door de pikzwarte grot door het ijskoude water, slechts uitgedost met hoofdlamp, zo’n 75m lopen naar een watermarker. Ik kan niet zeggen dat ik me het eerste half uur compleet op mijn gemak heb gevoeld en heb serieus even getwijfeld of mijn gevoel van claustrofobie niet erger is als ik dacht. Als iedereen bij de watermarker is (is iedereen door dat nauwe gat gekomen?) zien wij dat de waterpeil op 40 staat. Zo stom als ik ben vraag ik natuurlijk meteen bij welke stand de tour normaal gesproken afgelast wordt, misschien wel hopende dat wij rechtsomkeert moesten maken. Nou max  waterpeil is dus 40. Even gaat een gevoel van opluchting en disappointment door mij heen omdat ik denk dat de tour wordt afgelast, maar die gevoelens zijn ook meteen weer weg als ik zie dat wij gewoon doorgaan. Wat? Hierna komt meteen nog een challenge op claustrofobie als wij door claustrofobia hole heen moeten kruipen en eindigen in middelhoog ijskoud water. Mijn hemel gaat dit nog 2 uur zo door? Vervolgens wordt ons verteld over de alen die in het water leven en de enorm grote spinnen die hier ook huizen en waarvoor wij warpaint bij elkaar moeten aanbrengen. Wij vervolgen onze route en kom enigszins tot rust als ik merk dat het niet alleen maar benauwende gaten zijn waar wij doorheen moeten kruipen. Na 45min moeten wij allemaal onze hoofdlamp uitdoen en zien wij 1000-en glowworms (aka shagging maggots with shining shit). Bijzonder. De glowworms zijn eigenlijk helemaal geen wormen maar larven die hun uitwerpselen verbranden en dat is wat oplicht. Het trekt insecten aan. Kennelijk niet alleen insecten want de glowworms in Waitomo zijn een ware toeristenattractie geworden. De rest van de tocht is uiterst entertaining en vergt de nodige inspanning op sommige plekken. Omdat wijMarakopa Falls niet de normale uitgang kunnen nemen vanwege de hoge waterstand moeten wij via de alternatieve exit. Halleluja, hoe vaak gaat iemand hier doorheen??? Het is kruipen, squeezen, vastgeklemd zitten maar uiteindelijk komen wij bij een 30m hoge ladder die ons weer naar het daglicht moet voeren. Moet zeggen dat ik mezelf op bepaalde plekken overwonnen heb maar toch meer actie verwacht had tijdens deze trip die zeker niet minder interessant werd vanwege de alternatieve exit route (misschien wel spannender door werd). Heb weer dingen gezien die mij zeker bij zullen blijven: Shining shagging shit maggots, rots formaties en caves in de meest apart uitgeslepen vormen.

Nadat wij ons omgekleed en gedoucht hebben en teruggereden zijn, bekijken wij nog even de foto’s die gemaakt zijn en zetten dan koers naar The Shearing Shed; een plek waar Angora konijnen geschoren worden. Nu wij er toch zijn…. Het “shearen” was net voltooid maar Oma wilde nog wel even een konijn uit een hok halen voor een foto. Vervolgens komen wij er bijna niet weg. Oma vind het veel te gezellig met ons.

Als wij dan toch eenmaal losbreken gaan wij eerst even lekker buiten lunchen want daar waren wij toch wel heel erg aan toe. Heerlijk hebben wij in de zon gezeten. Na de lunch zijn wij naar Marakopa Falls gereden die echt veel indrukwekkender waren als wij verwacht hadden (misschien wel door die enorme hoeveelheid regen die gevallen was). Op de terugweg van de falls zijn wij ook nog even bij de Piripiri grotten gestopt wat totaal geen zin had aangezien wij geen zaklamp bij ons hadden. Vanuit hier zijn wij teruggereden naar ons hotelletje en zijn wij heerlijk op ons balkonnetje gaan zitten en hebben wij een borrel gedronken met de laatste heerlijke zonnestralen van vandaag op het gezicht.

Als wij dan nog heerlijk even van de zon hebben genoten (moesten eerst nog even een extra stoel bietzen, papieren bekers hadden wij bij de adventure tocht al meegekregen) en gedoucht hebben, gaan wij weer heerlijk bij Huhu eten. Ze stellen ons weer niet teleur en wij eten heerlijk. Kunnen het daarna toch niet laten om even naar de Ruakari Walkway te gaan om een walkway te doen waar je (gratis) Glowworms kunt bezichtigen. Wij hebben een zaklamp mee en als wij aan een paar senioren vragen, die op hun weg terug zijn, waar wij het beste heen kunnen gaan, kunnen wij meteen naar de beste spot lopen. WOW! Gaaf!! Eigenlijk zit je naar verbrandende poep te kijken maar het maakt het niet minder indrukwekkend. Daarna als een blok in slaap gevallen.

Feiten:
  • Plaats: Waitomo
  • Route: Hahei – Whitianga – Coromandel Town – Thames – Paeroa – Te Aroha – Hamilton – Otorohanga – Waitomo
  • Hotel: Kiwi Paka
  • URL: http://www.kiwipaka.co.nz/
  • Do’s:
      • Een van de cave Adventures
      • Ruakari Walkway
      • Marakopa Falls
      • Eten bij Huhu Cafe
  • Don’ts:
      • ??

Coromandel

Rotorua