Jogyakarta

PrambananOm 11:00 staat Budi klaar bij de receptie om ons via Yogjakarta naar Prambanan te brengen. Dit zijn tempels waarvan ze denken dat ze bij de Borubudur horen maar 30km buiten Yogja liggen. De tempels zijn helaas tijdens de aardbeving van 2006 zwaar beschadigd en kun je ĺ dus eigenlijk alleen maar achter een hekwerk aanschouwen. Als je ziet hoe sommige brokstukken tussen de tempels hangen weet je ook dat dat alleen maar voor je eigen bestwil is. Ik vind de tempels erg indrukwekkend en misschien nog wel mooier dan de Borobudur maar de warmte om deze tijd van de dag is bijna verstikkend en wij zoeken dan ook na 2 uur de verkoeling van ons busje op. In +/- 40 minuten rijden wij naar ons hotel. Een giga Melia hotel waar het ons aan niets ontbreekt maar waar het echt verschrikkelijk druk is. Wederom gooien wij de spullen neer en gaan eerst de Malioboro (de winkelstraat) verkennen die vlak bij ons hotel ligt.

2 Oktober

Het ontbijt in dit hotel is super verzorgd en het ontbreekt je aan niets maar het is er echt verschrikkelijk druk. Wij worden om 9:30 opgehaad om het Paleis van de Sultan te gaan bezoeken. Als wij eraan komen is het relatief rustig. Als wij naar binnen willen blijkt al snel waarom. Ivm het suikerfeest is het dicht! Over 2 min. begint een ceremonie die helaas ook weer in 2 minuten is afgelopen. Niets aan teOptocht bij het paleis doen. Wij gaan ons geluk op de vogeltjes markt beproeven. Gelukkig zijn er een paar kraampjes open. In ieder geval genoeg om een goed beeld te krijgen. Vanuit hier vertrekken wij naar een batikfabriek maar ook hier moeten wij helaas met een sorry, we are closed genoegen nemen. Op naar de zilversmederij. Daar kunnen wij gelukkig wel een korte uitleg krijgen van hoe het werkt zodat wij zo snel mogelijk onze tijd besteden in de bijbehorende winkel. Wel leuk ringetje gekocht! Omdat bijna alles dicht is en Budi ons niet meteen bij het hotel wil afzetten brengt hij ons nog naar een grote shoppingmall net buiten de stad. Wederom hebben ze er alles. Wij kopen nog een paar Ralph Lauren poloís tegen omgerekend 8 Euro het stuk en zoeken nog een borrel maar dat is wederom een onmogelijke opgave.

Als wij terug zijn bij het hotel gaan wij toch maar Oma even vragen of zij ook borrels verkoopt. Zij niet maar de Becak mannen weten vast wel iets. Zij weten inderdaad wel iets maar weten niet of het ivm suikerfeest mogelijk is. Wij spreken een prijs met ze af en wij gaan op weg. Na een korte 15 min. komen wij bij een niets zeggend stalletje aan...wat hier?

Ja, daar! Alles gaat stiekem en moet heimelijk. Tasje hier, tasje daar, niet opstaan, niet kijken en ga zo maar door. We lijken wel twee drugskoeriers. Eerst nog een rondje fietsen en dan pas betalen. We nemen er maar meteen twee mee! Ni nog cola. Dat willen wij wel even bij oma halen als bedankje voor de goede tip. Oma is niet gek en vraagt 2 keer zo veel als elke andere zaak. Slim hoor, zij weet ook waarschijnlijk dat deze bocht niet te drinken is zonder wat cola. Maar goed.

Om 6:45 worden wij weer opgehaald om naar de Pariwisata Rama en Shinta voorstelling te gaan met eten. Eten smaakt goed en de voorstelling is mooi alhoewel er zonder de geschreven uitleg niets van te begrijpen valt. In het donker proberen wij dus zo nu en dan even bij te lezen.

Feiten:

Borobudur

Malang